395px

De Stubborn

Silvio Rodriguez

El Necio

Para no hacer de mi ícono pedazos
Para salvarme entre únicos e impares
Para cederme un lugar en su parnaso
Para darme un rinconcito en sus altares

Me vienen a convidar a arrepentirme
Me vienen a convidar a que no pierda
Me vienen a convidar a indefinirme
Me vienen a convidar a tanta mierda

Yo no sé lo que es el destino
Caminando, fui lo que fui
Allá, Dios, ¿qué será divino?

Yo me muero como viví
Yo me muero como viví
Yo me muero como viví

Yo quiero seguir jugando a lo perdido
Yo quiero ser a la zurda más que diestro
Yo quiero hacer un congreso del unido
Yo quiero rezar a fondo un hijo nuestro

Dirán que pasó de moda la locura
Dirán que la gente es mala y no merece
Más yo partiré soñando travesuras
Acaso multiplicar panes y peces

Yo no sé lo que es el destino
Caminando fui lo que fui
Allá, Dios, ¿qué será divino?

Yo me muero como viví
Yo me muero como viví
Yo me muero como viví

Yo me muero como viví, como viví
Yo me muero como viví, como viví
Yo me muero como viví

Dicen que me arrastrarán por sobre rocas
Cuando la revolución se venga abajo
Que machacarán mis manos y mi boca
Que me arrancarán los ojos y el badajo

Será que la necedad parió conmigo
La necedad de lo que hoy resulta necio
La necedad de asumir al enemigo
La necedad de vivir sin tener precio

Yo no sé lo que es el destino
Caminando, fui lo que fui
Allá, Dios, ¿qué será divino?

Yo me muero como viví
Yo me muero como viví
Yo me muero como viví
Yo me muero como viví

De Stubborn

Om mijn icoon niet in stukken te maken
Om me te redden tussen uniek en oneven
Om me een plek te geven in hun Parnassus
Om me een hoekje te geven op hun altaren

Ze komen me uitnodigen om me te bekeren
Ze komen me uitnodigen om niet te verliezen
Ze komen me uitnodigen om me niet te definiëren
Ze komen me uitnodigen voor zoveel onzin

Ik weet niet wat het lot is
Wandelend was ik wie ik was
Daar, God, wat zal het goddelijke zijn?

Ik sterf zoals ik heb geleefd
Ik sterf zoals ik heb geleefd
Ik sterf zoals ik heb geleefd

Ik wil blijven spelen met het verloren
Ik wil linkshandig zijn meer dan rechtshandig
Ik wil een congres van de verenigde maken
Ik wil diep bidden voor een kind van ons

Ze zullen zeggen dat de gekte uit de mode is
Ze zullen zeggen dat mensen slecht zijn en het niet verdienen
Maar ik zal vertrekken dromend van streken
Misschien het vermenigvuldigen van broden en vissen

Ik weet niet wat het lot is
Wandelend was ik wie ik was
Daar, God, wat zal het goddelijke zijn?

Ik sterf zoals ik heb geleefd
Ik sterf zoals ik heb geleefd
Ik sterf zoals ik heb geleefd

Ik sterf zoals ik heb geleefd, zoals ik heb geleefd
Ik sterf zoals ik heb geleefd, zoals ik heb geleefd
Ik sterf zoals ik heb geleefd

Ze zeggen dat ze me over rotsen zullen slepen
Wanneer de revolutie in elkaar stort
Dat ze mijn handen en mijn mond zullen verpletteren
Dat ze mijn ogen en de klank zullen uitrukken

Zal het zijn dat de koppigheid met mij is geboren
De koppigheid van wat nu dwaas lijkt
De koppigheid om de vijand te aanvaarden
De koppigheid om te leven zonder prijs

Ik weet niet wat het lot is
Wandelend was ik wie ik was
Daar, God, wat zal het goddelijke zijn?

Ik sterf zoals ik heb geleefd
Ik sterf zoals ik heb geleefd
Ik sterf zoals ik heb geleefd
Ik sterf zoals ik heb geleefd

Escrita por: Silvio Rodríguez