El Dulce Abismo
Amada, supón que me voy lejos
Tan lejos que olvidaré mi nombre
Amada, quizás soy otro hombre
Más alto y menos viejo
Que espera por sí mismo
Allá lejos
Allá trepando el dulce abismo
Allá lejos
Allá trepando el dulce abismo
Amada, supón que no hay remedio
Remedio es todo lo que intento
Amada, toma este pensamiento
Colócalo en el centro de todo el egoísmo
Y ve que no hay
Ausencia para el dulce abismo
Y ve que no hay
Ausencia para el dulce abismo
Amada, supón que en el olvido
La noche me deja prisionero
Amada, habrá un lucero nuevo
Que no estará vencido
De luz y de optimismo
Y habrá un sinfín
Latente bajo el dulce abismo
Y habrá un sinfín
Latente bajo el dulce abismo
Amada, la claridad me cerca
Yo parto, tú guardarás el huerto
Amada, regresaré despierto
Otra mañana terca
De música y lirismo
Regresaré
Del Sol que alumbra el dulce abismo
Regresaré
Del Sol que alumbra el dulce abismo
De Zoete Afgrond
Geliefde, stel je voor dat ik ver weg ga
Zo ver weg dat ik mijn naam vergeet
Geliefde, misschien ben ik een andere man
Hoger en minder oud
Die op zichzelf wacht
Daar ver weg
Daar klimmend de zoete afgrond
Daar ver weg
Daar klimmend de zoete afgrond
Geliefde, stel je voor dat er geen oplossing is
Oplossing is alles wat ik probeer
Geliefde, neem deze gedachte
Plaats het in het midden van al het egoïsme
En zie dat er geen
Afwezigheid is voor de zoete afgrond
En zie dat er geen
Afwezigheid is voor de zoete afgrond
Geliefde, stel je voor dat in de vergetelheid
De nacht me gevangen houdt
Geliefde, er zal een nieuwe ster zijn
Die niet verslagen zal zijn
Van licht en optimisme
En er zal een eindeloosheid zijn
Latent onder de zoete afgrond
En er zal een eindeloosheid zijn
Latent onder de zoete afgrond
Geliefde, de helderheid omringt me
Ik vertrek, jij zult de tuin bewaren
Geliefde, ik zal terugkomen, wakker
Een andere koppige ochtend
Van muziek en lyriek
Ik zal terugkomen
Van de Zon die de zoete afgrond verlicht
Ik zal terugkomen
Van de Zon die de zoete afgrond verlicht