El Sol No Dá de Beber
Al tibio amparo de la dos catorce
Se desnudaba mi canción de amor
Llegaba el día indiscreto y torpe
Y la belleza nos hacía más pobres
Más esclavos de la ronda del reloj
Así pasaron los momentos pocos
Así pasaba la felicidad
Huyendo siempre de miradas de otros
Entretejiendo un universo loco
De caricias, dudas y complicidad
Toma de mí todo, bébetelo bien
Hay que ayunar al filo del amanecer
Toma de mí todo y todavía más
Hay que esperar un largo no de claridad
Toma de mi todo cuanto pueda ser
El Sol no da de beber
A los tristes amores mal nacidos
Y condenados por su rebelión
Daré algún día mi canción de amigo
Y fundiré mi vino con su vino
Sin perder el sueño por la excomunión
Y a quien me quiera incinerar los versos
Argumentando un folio inmemorial
Le haré la historia de este Sol adverso
Que va llorando por el universo
Esperando el día que podrá alumbrar
Toma de mí todo, bébetelo bien
Hay que ayunar al filo del amanecer
Toma de mí todo y todavía más
Hay que esperar un largo no de claridad
Toma de mi todo cuanto pueda ser
El Sol no da de beber
Toma de mí todo, bébetelo bien
Hay que ayunar al filo del amanecer
Toma de mí todo y todavía más
Hay que esperar un largo no de claridad
Toma de mi todo cuanto pueda ser
El Sol no da de beber
Toma de mí todo, bébetelo bien
Hay que ayunar al filo del amanecer
Toma de mí todo y todavía más
Hay que esperar un largo no de claridad
Toma de mi todo cuanto pueda ser
El Sol no da de beber
De Zon Geeft Geen Drinkwater
Onder de warme schuilplek van twee uur veertien
Kleedde mijn liefdeslied zich uit
De dag kwam aan, onhandig en ongepast
En de schoonheid maakte ons armer
Meer slaven van de rondgang van de klok
Zo gingen de weinige momenten voorbij
Zo ging het geluk voorbij
Altijd vluchtend voor blikken van anderen
We weefden een gek universum
Van strelingen, twijfels en compliciteit
Neem alles van mij, drink het goed op
We moeten vasten aan de rand van de dageraad
Neem alles van mij en nog veel meer
We moeten wachten op een lange 'nee' van helderheid
Neem alles van mij wat het kan zijn
De zon geeft geen drinkwater
Aan de treurige, slecht geboren liefdes
En veroordeeld door hun rebellie
Zal ik op een dag mijn vriendenlied geven
En mijn wijn mengen met hun wijn
Zonder de droom te verliezen door de excommunicatie
En wie mijn verzen wil verbranden
Met een onsterfelijk blad als argument
Zal ik het verhaal vertellen van deze tegenspoedige zon
Die huilt door het universum
In afwachting van de dag dat hij kan stralen
Neem alles van mij, drink het goed op
We moeten vasten aan de rand van de dageraad
Neem alles van mij en nog veel meer
We moeten wachten op een lange 'nee' van helderheid
Neem alles van mij wat het kan zijn
De zon geeft geen drinkwater
Neem alles van mij, drink het goed op
We moeten vasten aan de rand van de dageraad
Neem alles van mij en nog veel meer
We moeten wachten op een lange 'nee' van helderheid
Neem alles van mij wat het kan zijn
De zon geeft geen drinkwater
Neem alles van mij, drink het goed op
We moeten vasten aan de rand van de dageraad
Neem alles van mij en nog veel meer
We moeten wachten op een lange 'nee' van helderheid
Neem alles van mij wat het kan zijn
De zon geeft geen drinkwater