395px

Oh Melancholie

Silvio Rodriguez

Oh Melancolia

Hoy viene a mi la damisela soledad
Con pamela, impertinentes y botón
De amapola en el oleaje de sus vuelos
Hoy la voluble señorita es amistad
Y acaricia finamente el corazón
Con su más delgado pétalo de hielo

Por eso hoy
Gentilmente te convido a pasear
Por el patio hasta el florido pabellón
De aquel árbol que plantaron los abuelos
Hoy el ensueño es como el musgo en el brocal
Dibujando los abismos de un amor
Melancólico, sutil, pálido cielo

Viene a mí, avanza
Viene tan despacio
Viene en una danza
Leve del espacio
Cedo mi adoración
Y ya vuelo, ave
Se mece la nave
Lenta como el tul
En la brisa suave
Niña del azul

Oh melancolía, novia silenciosa
Íntima pareja del ayer
Oh melancolía, amante dichosa
Siempre me arrebata tu placer
Oh melancolía, señora del tiempo
Beso que retorna como el mar
Oh melancolía, rosa del aliento
Dime quién me puede amar

Hoy viene a mí la damisela soledad
Con pamela, impertinentes y botón
De amapola en el oleaje de sus vuelos
Hoy la voluble señorita es amistad
Y acaricia finamente el corazón
Con su más delgado pétalo de hielo
Por eso hoy
Oh melancolía, señora del tiempo
Beso que retorna como el mar
Oh melancolía, rosa del aliento
Dime quién me puede amar

Oh Melancholie

Vandaag komt de dame eenzaamheid naar mij toe
Met hoed, onbeschoft en een knoop
Van klaproos in de golven van haar vluchten
Vandaag is de wispelturige juffrouw vriendschap
En streelt fijn mijn hart
Met haar dunste ijsbloemblad

Daarom nodig ik je vandaag
Vriendelijk uit om te wandelen
Door de binnenplaats naar het bloeiende paviljoen
Van die boom die de grootouders plantten
Vandaag is de droom als het mos op de rand
Tekenend de afgronden van een liefde
Melancholisch, subtiel, bleek de lucht

Ze komt naar mij, ze komt dichterbij
Ze komt zo langzaam
Ze komt in een dans
Zacht van de ruimte
Ik geef mijn aanbidding op
En ik vlieg al, vogel
De boot wiegt
Langzaam als het tule
In de zachte bries
Meisje van de blauwe lucht

Oh melancholie, stille bruid
Intieme metgezel van gisteren
Oh melancholie, blije minnaar
Je neemt altijd mijn plezier weg
Oh melancholie, dame van de tijd
Kus die terugkomt als de zee
Oh melancholie, roos van de adem
Zeg me wie kan mij liefhebben

Vandaag komt de dame eenzaamheid naar mij toe
Met hoed, onbeschoft en een knoop
Van klaproos in de golven van haar vluchten
Vandaag is de wispelturige juffrouw vriendschap
En streelt fijn mijn hart
Met haar dunste ijsbloemblad
Daarom vandaag
Oh melancholie, dame van de tijd
Kus die terugkomt als de zee
Oh melancholie, roos van de adem
Zeg me wie kan mij liefhebben

Escrita por: Silvio Rodríguez