Ala de Colibrí
Hoy me propongo fundar un partido de sueños,
talleres donde reparar alas de colibríes.
Se admiten tarados, enfermos, gordos sin amor,
tullidos, enanos, vampiros y días sin sol.
Hoy voy a patrocinar el candor desahuciado,
esa crítica masa de Dios que no es pos ni moderna.
Se admiten proscritos, rabiosos, pueblos sin hogar,
desaparecidos deudores del banco mundial.
Por una calle descascarada por una mano bien apretada.
Hoy voy a hacer asamblea de flores marchitas,
de deshechos de fiesta infantil, de piñatas usadas,
de sombras en pena -del reino de lo natural-
que otorgan licencia a cualquier artefacto de amar.
Por el levante, por el poniente, por el deseo, por la simiente.
por tanta noche, por el sol diario, en compañía y en solitario.
Ala de colibrí, liviana y pura.
Ala de colibrí para la cura.
Vleugel van de Kolibrie
Vandaag wil ik een partij van dromen oprichten,
torkshops waar we vleugels van kolibries repareren.
Iedereen is welkom, gekken, zieken, dik zonder liefde,
gehandicapten, dwergen, vampiers en dagen zonder zon.
Vandaag ga ik de verloren onschuld steunen,
die kritische massa van God die niet ouderwets of modern is.
Iedereen is welkom, verbannen, woedend, mensen zonder thuis,
verdwenen debiteuren van de wereldbank.
Over een straat die door een stevige hand is afgebrokkeld.
Vandaag ga ik een vergadering houden van verwelkte bloemen,
vuilnis van kinderfeestjes, gebruikte piñata's,
van schaduwen in verdriet - uit het rijk van het natuurlijke -
die toestemming geven aan elk liefdesobject.
Voor het oosten, voor het westen, voor de verlangens, voor de zaadjes.
Voor zoveel nachten, voor de dagelijkse zon, in gezelschap en alleen.
Vleugel van de kolibrie, licht en puur.
Vleugel van de kolibrie voor de genezing.
Escrita por: Silvio Rodríguez