Si Seco Un Llanto
Un día, junto al mar,
la más triste canción
oyó llorar a un alma su dolor,
y a por el alma fue
vibrando la tonada,
conmovida y gentil,
maravillada.
¿Qué pena lloras tú
-le dijo la canción-
que me has trocado en gracia el corazón?
¿De qué me sirve a mí
-le respondió un sollozo-
la virtud, si no tengo un canto hermoso?
Sospecho que hoy empiezo a ser canción.
Y tengo la impresión
de que seré tu sol
si logro ser tu canto.
Sospecho que hoy empiezo a ser canción,
si seco un llanto.
Un día, junto al mar,
un alma halló su voz
y una tonada hallaba su razón.
Fue el día en que nació
la verdad hechizada:
la melodía y el alma enamoradas.
El alma con canción
iluminó su hogar,
y la canción con alma echó a volar.
Desde entonces las dos
vivieron más despacio,
a pesar de su tiempo y de su espacio.
Sospecho que hoy empiezo a ser canción.
Y tengo la impresión
de que seré tu sol
si logro ser tu canto.
Sospecho que hoy empiezo a ser canción,
si seco un llanto.
Als Ik Een Traan Droog
Een dag, aan de zee,
hoorde een ziel zijn pijn
janken met het triestigste lied,
en de melodie ging op weg
vibrerend en teder,
geëmotioneerd en blij,
verwonderd.
"Welke pijn huil jij" -
ging het lied verder -
"die mijn hart in genade heeft veranderd?"
"Wat heb ik eraan" -
antwoordde een snik -
"deugd, als ik geen mooi lied heb?"
Ik vermoed dat vandaag ik te zingen ga.
En ik heb het gevoel
dat ik jouw zon zal zijn
als ik jouw lied kan zijn.
Ik vermoed dat vandaag ik te zingen ga,
als ik een traan droog.
Een dag, aan de zee,
vond een ziel zijn stem
en een melodie vond zijn reden.
Het was de dag waarop
de betoverde waarheid werd geboren:
de melodie en de ziel verliefd.
De ziel met een lied
verlichtte zijn huis,
en het lied met de ziel ging vliegen.
Sindsdien hebben ze samen
langzamer geleefd,
ongeacht hun tijd en hun ruimte.
Ik vermoed dat vandaag ik te zingen ga.
En ik heb het gevoel
dat ik jouw zon zal zijn
als ik jouw lied kan zijn.
Ik vermoed dat vandaag ik te zingen ga,
als ik een traan droog.