Tu Imagen
Tu imagen me llegó
A las seis menos diez
Y no pude dormir
Ni un instante después
Te confundías con mis sábanas
Te me enredabas en la sien
Lucías tan real
Que casi fui feliz
Pero a las seis y diez
Me comprendí sin ti
Eran mis solitarias sábanas
Y una habitual mañana gris
Y tú eras mi viento, mas no a favor
Eras mi barca en el pedregal
Eras mi puerta sin tirador
Eras mi beso buscando hogar
Y tú eras un parto de antigüedad
Maña de un diablo despertador
Eras espuma de soledad
Carne con llagas de desamor
Y así fuiste la otra mitad
De amanecer
Que no alumbró jamás
Jouw Beeld
Jouw beeld bereikte me
Om zes uur tien voor
En ik kon niet slapen
Geen moment daarna
Je verwarde je met mijn lakens
Je verstrengelde je in mijn slapen
Je leek zo echt
Dat ik bijna gelukkig was
Maar om zes uur tien
Begreep ik het zonder jou
Het waren mijn eenzame lakens
En een gebruikelijke grijze ochtend
En jij was mijn wind, maar niet in mijn voordeel
Jij was mijn boot in de grind
Jij was mijn deur zonder klink
Jij was mijn kus die een thuis zocht
En jij was een bevalling van oudheid
De streken van een duivelse wekker
Jij was de schuim van eenzaamheid
Vlees met wonden van onvervulde liefde
En zo was jij de andere helft
Van de dageraad
Die nooit licht heeft gebracht