Tu Sonrisa Ha Cambiado
El polvo y tiempo acumulados
sobre tu esperanza
se olvidaron de ser.
Se han ido fugando
de tus ojos
dándole el sitio luces
propias de una mujer.
Por eso
tu sonrisa ha cambiado
algo en este invierno
que ya no pasará
sin luz
-como todos los inviernos-
tenaz
-como todos los inviernos-
fugaz
-como todos los inviernos-
estás desafiando la ciudad.
Aquella señora
que hace bien el papel
al manso marido
que despierta a las seis
y al tonto reloj
No sabes cuanto de subversivo
vive en una sonrisa
que no quiere comprar
y cuanto de muerte hacia el pasado
que se incrusta en los dedos
cual resto de humedad.
La historia
choca contra tu saya
y se hacen remolinos
que huyen del amor,
como se dice que huyen los demonios
de las estancias crueles para el odio.
Bendita está tu risa.
Amén.
Jouw Glimlach is Veranderd
Het stof en de tijd die zich hebben opgehoopt
op jouw hoop
vergeten te zijn.
Ze zijn weggeslopen
uit je ogen
en geven ruimte aan lichten
van een vrouw.
Daarom
is jouw glimlach veranderd
iets in deze winter
zal niet meer voorbijgaan
zonder licht
-net als alle winters-
vasthoudend
-net als alle winters-
glimlachend
-net als alle winters-
uitdagend de stad.
Die dame
speelt haar rol goed
voor de brave man
die om zes uur opstaat
en de domme klok.
Je weet niet hoeveel subversiefs
leeft in een glimlach
die niet wil kopen
en hoeveel dood naar het verleden
in je vingers kruipt
als een rest van vocht.
De geschiedenis
botst tegen je rok
en er ontstaan wervelingen
die de liefde ontvluchten,
zoals men zegt dat demonen
vluchten uit de wrede kamers van haat.
Gezegend is jouw lach.
Amen.
Escrita por: Silvio Rodríguez