debo
Debo escuchar otra vez la guitarra del barrio
Y recorrer mi ciudad para reconocerla
Debo volverme a encantar como supe de niño
Y despertar como un Dios que alargara la siesta
Debo leer en el mar la lección de lo inmenso
Y renombrar el color que la vida me enseña
Debo saber respirar un oxígeno fresco
Y regresar a ese Sol que contigo me espera
Debo aprender que mañana es un mundo habitable
Lleno de instantes, promesas y besos y sueños
Debo encontrar la semilla del hijo y del padre
Debo bañarme otra vez en el claro deseo
En el hondo deseo, deseo
Debo ponerme a brillar con la Luna entreabierta
Y recostarme en la paz que humedece tu abrigo
Debo saberle cantar a una noche tan nueva
Como aquella que una vez estrenaras conmigo
debo
Ik moet weer de gitaar van de buurt horen
En door mijn stad lopen om haar te herkennen
Ik moet weer betoverd raken zoals ik als kind deed
En ontwaken als een God die de siësta verlengt
Ik moet in de zee lezen de les van het onmetelijke
En de kleur hernoemen die het leven me leert
Ik moet weten hoe ik frisse lucht kan inademen
En terugkeren naar die Zon die op me wacht met jou
Ik moet leren dat morgen een bewoonbare wereld is
Vol momenten, beloftes, kussen en dromen
Ik moet de zaadjes vinden van de zoon en de vader
Ik moet me weer onderdompelen in het heldere verlangen
In het diepe verlangen, verlangen
Ik moet gaan stralen met de halfopen Maan
En me neerleggen in de rust die jouw schuilplaats bevochtigt
Ik moet leren zingen voor een nacht zo nieuw
Als die welke je ooit met mij in première liet gaan