Supón
Supón que en un trabajo productivo
Te encuentro en tu pañuelo singular
Y luego de ese instante decisivo,
Supón que no te dejo de mirar.
Supón que tanto tu fulgor persigo
Que aplasto un surco y tengo mi sermón,
Que corto un fruto tierno, que me olvido
De mi sombrero bienhechor
Y no reparo en el calor
De la hora en que se prende el sol:
Supón que agua al fin te pido
Y supón que ya eres mi canción.
Supón que me presento como amigo,
Que te pregunto nombre y profesión,
Que miro al suelo y digo que ha llovido
U otro comentario sin razón.
Supón que me has mirado comprensiva
Pero no tienes nada que agregar.
Supón que entonces hablo de la vida
Como queriendo aparentar
Que tengo mucho que contar,
Que soy un tipo original.
Supón que ríes divertida
Y supón que ya eres mi canción.
Supón que hay una tarde para el cine
Y que he llegado una hora después,
Porque la ruta extraña en la que vine
No era para acá, sino al revés.
Supón que la pantalla te ilumina,
Que rompe y que sujeta tu perfil.
Supón tu mano un ave recogida,
Y un cazador, sin más fusil
Que un dedo tímido, va a abrir
El sí o el no del porvenir.
Supón que no eres sorprendida
Y supón que ya eres mi canción.
Supón que la fortuna es nuestra amiga
Y que de tres a cinco puede ser.
Tu padre parte, fumo yo en la esquina:
La puerta, contraseña y tú, mujer.
Supón que entro y que nos abrazamos.
Supón que todo está por agotar:
Es la primera vez que nos amamos.
Pero supón que hablo sin parar,
Supón que el tiempo viene y va,
Supón que sigo original.
Supón que no nos desnudamos
Y supón que ya eres mi canción.
Stel je voor
Stel je voor dat ik je tegenkom
In je unieke sjaal, zo apart.
En na dat beslissende moment,
Stel je voor dat ik je niet meer aansta.
Stel je voor dat ik je glans achterna jaag,
Dat ik een spoor verpletter en mijn preek heb,
Dat ik een rijpe vrucht pluk, dat ik vergeet
Van mijn goede hoed.
En ik merk niet de hitte
Van het uur waarop de zon opkomt:
Stel je voor dat ik eindelijk om water vraag
En stel je voor dat je al mijn lied bent.
Stel je voor dat ik me als vriend voorstel,
Dat ik je vraag naar je naam en beroep,
Dat ik naar de grond kijk en zeg dat het heeft geregend
Of een andere opmerking zonder reden.
Stel je voor dat je me begrijpend aankijkt
Maar niets te zeggen hebt.
Stel je voor dat ik dan over het leven praat
Alsof ik wil doen alsof
Ik veel te vertellen heb,
Dat ik een origineel type ben.
Stel je voor dat je vrolijk lacht
En stel je voor dat je al mijn lied bent.
Stel je voor dat er een middag is voor de bioscoop
En dat ik een uur later aankom,
Omdat de vreemde route die ik nam
Niet hierheen leidde, maar de andere kant op.
Stel je voor dat het scherm je verlicht,
Dat het je profiel breekt en vasthoudt.
Stel je voor dat je hand een opgevangen vogel is,
En een jager, zonder meer dan een vinger,
Zal openen
De ja of nee van de toekomst.
Stel je voor dat je niet verrast bent
En stel je voor dat je al mijn lied bent.
Stel je voor dat het geluk onze vriend is
En dat het van drie tot vijf kan zijn.
Je vader vertrekt, ik rook op de hoek:
De deur, het wachtwoord en jij, vrouw.
Stel je voor dat ik binnenkom en we omhelzen.
Stel je voor dat alles op het punt staat om te eindigen:
Het is de eerste keer dat we van elkaar houden.
Maar stel je voor dat ik maar blijf praten,
Stel je voor dat de tijd komt en gaat,
Stel je voor dat ik origineel blijf.
Stel je voor dat we ons niet uitkleden
En stel je voor dat je al mijn lied bent.