Arbolito Sabanero
Arbolito sabanero... yo vengo a preguntar, preguntar
si cuando ella se fue, arbolito,
tú me la viste pasar, pasar...
Abre mis sueños al raso la soledad sin un grito,
Aspira el campo marchito la dulce flor del ocaso.
Tú, pesaroso en el paso, puro arenal del estero,
soñando el aire mayero, ! cómo tendrás de congojas
que ya no te quedan ni hojas, arbolito sabanero!
Arbolito de hojas finas, nidos de puras congojas,
como ya no tienes ni hojas te besa el sol las espinas.
Madrinero sin madrinas, paso ya por mi cantar.
Y tú en tu grave callar, te quedas mas seco y triste,
arbolito, tu la viste,
tu me la viste pasar.(bis)
Sabanero Boom
Sabanero boom... ik kom vragen, vragen
of jij haar zag gaan, sabanero,
wanneer ze wegging, gaan...
Open mijn dromen in de open lucht, de eenzaamheid zonder schreeuw,
adem de verwelkte velden in, de zoete bloem van de ondergang.
Jij, treurig in je gang, puur zand van de moeras,
dromend van de lucht in mei, hoe vol verdriet moet je zijn
want je hebt geen bladeren meer, sabanero boom!
Sabanero met fijne bladeren, nesten vol pure verdriet,
nu je geen bladeren meer hebt, kust de zon je doornen.
Madrinero zonder madrina's, ik zing nu mijn lied.
En jij in je ernstige stilte, blijf je droger en treuriger,
sabanero, jij zag haar,
jij zag haar voorbijgaan. (herhaal)