The Sound Of Silence
Hello, darkness, my old friend
I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence
In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a streetlamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence
And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence
Fools, said I, you do not know?
Silence like a cancer grows
Hear my words, that I might teach you
Take my arms, that I might reach you
But my words like silent raindrops fell
And echoed in the wells of silence
And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said
The words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls
And whisper'd in the sounds of silence
Het Geluid Van Stilte
Hallo, duisternis, mijn oude vriend
Ik ben weer gekomen om met je te praten
Omdat een visie zachtjes binnensloop
Zij liet haar zaden achter terwijl ik sliep
En de visie die in mijn hoofd werd geplant
Blijft nog steeds bestaan
Binnen het geluid van stilte
In rusteloze dromen liep ik alleen
Nauwe straatjes van kinderkopjes
Onder de halo van een straatlamp
Draaide ik mijn kraag tegen de kou en de nattigheid
Toen mijn ogen werden doorboord door de flits van een neonlicht
Dat de nacht spleet
En het geluid van stilte raakte
En in het naakte licht zag ik
Tienduizend mensen, misschien meer
Mensen die praten zonder te spreken
Mensen die horen zonder te luisteren
Mensen die liedjes schrijven die stemmen nooit delen
En niemand durfde
Het geluid van stilte te verstoren
Dwazen, zei ik, weten jullie het niet?
Stilte groeit als een kanker
Hoor mijn woorden, zodat ik je kan onderwijzen
Neem mijn armen, zodat ik je kan bereiken
Maar mijn woorden vielen als stille regendruppels
En weerklonken in de putten van stilte
En de mensen boogen en baden
Tot de neon god die zij maakten
En het bord flitste zijn waarschuwing
In de woorden die het vormde
En het bord zei
De woorden van de profeten zijn geschreven op de metro muren
En in de gangen van de huurkazernes
En gefluisterd in de geluiden van stilte