The Boxer
I am just a poor boy
Though my story's seldom told
I have squandered my resistance
For a pocketful of mumbles
Such are promises
All lies and jests
Still, a man hears what he wants to hear
And disregards the rest
When I left my home and my family
I was no more than a boy
In the company of strangers
In the quiet of the railway station
Running scared
Laying low
Seeking out the poorer quarters
Where the ragged people go
Looking for the places only they would know
Asking only workman's wages
I come looking for a job
But I get no offers
Just a come on from the whores on 7th Avenue
I do declare
There were times when I was so lonesome
I took some comfort there
Then I'm laying out my winter clothes
And wishing I was gone, going home
Where the New York City winters
Aren't bleeding me
Leading me
Going home
In the clearing stands a boxer
And a fighter by his trade
And he carries the reminders
Of every glove that laid him down
Or cut him till he cried out
In his anger and his shame
I am leaving, I am leaving
But the fighter still remains
De Bokser
Ik ben gewoon een arme jongen
Hoewel mijn verhaal zelden wordt verteld
Heb ik mijn verzet verkwist
Voor een zak vol gemompel
Zo zijn beloftes
Alle leugens en grappen
Toch hoort een man wat hij wil horen
En negeert de rest
Toen ik mijn huis en mijn familie verliet
Was ik niet meer dan een jongen
In het gezelschap van vreemden
In de stilte van het treinstation
Bang en vluchtend
Zich verstoppen
Op zoek naar de armere wijken
Waar de versleten mensen gaan
Zoekend naar de plekken die alleen zij zouden kennen
Alleen om een arbeidersloon te vragen
Kom ik op zoek naar een baan
Maar ik krijg geen aanbiedingen
Slechts een uitnodiging van de hoeren op 7th Avenue
Ik verklaar
Er waren tijden dat ik zo eenzaam was
Dat ik daar wat troost vond
Dan leg ik mijn winterkleding klaar
En wens ik dat ik weg was, naar huis ging
Waar de winters in New York City
Mij niet leegzuigen
Mij leiden
Naar huis gaan
In de open plek staat een bokser
En een vechter van beroep
En hij draagt de herinneringen
Van elke handschoen die hem neerlegde
Of hem snijdend maakte tot hij schreeuwde
In zijn woede en zijn schaamte
Ik vertrek, ik vertrek
Maar de vechter blijft nog steeds