Espelho das Águas
Meus olhos cansados procuram
Descanso no verde do mar
Como eu procurei em você
O descanso que a vida não dá
Seria talvez bem mais fácil
Deixar a corrente levar
Quem sabe no fundo eu quisesse
Que tu me viesses salvar
Depois lá no alto das nuvens
Você me ensinava a voar
Mais tarde no fundo da mata
Você me ensinava a beijar
Meus olhos cansados do mundo
Não se cansam de contemplar
Tua face, teu riso moreno
Teus olhos do verde do mar
Meus olhos cansados de tudo
Não cansam de te procurar
Meus olhos procuram teus olhos
No espelho das águas do mar
Supõe que eu estivesse morrendo
Mas não te quisesse alarmar
Pensei que você não soubesse
Que eu me queria matar
Meus olhos cansados de tudo
Não cansam de te procurar
Meus olhos procuram teus olhos
No espelho das águas do mar
Spiegel van de Wateren
Mijn vermoeide ogen zoeken
Rust in het groen van de zee
Zoals ik in jou zocht
De rust die het leven niet geeft
Misschien zou het wel makkelijker zijn
Om de stroom te laten gaan
Wie weet wilde ik diep van binnen
Dat jij me kwam redden
Later hoog in de wolken
Leerde je me vliegen
En later diep in het bos
Leerde je me kussen
Mijn vermoeide ogen van de wereld
Vermoeien niet van het aanschouwen
Jouw gezicht, jouw bruine lach
Jouw ogen van het groen van de zee
Mijn vermoeide ogen van alles
Vermoeien niet van jou te zoeken
Mijn ogen zoeken jouw ogen
In de spiegel van de wateren van de zee
Stel je voor dat ik aan het sterven was
Maar je niet wilde alarmeren
Ik dacht dat je niet wist
Dat ik mezelf wilde doden
Mijn vermoeide ogen van alles
Vermoeien niet van jou te zoeken
Mijn ogen zoeken jouw ogen
In de spiegel van de wateren van de zee