Pro Que Vier
Ganho no ar a maldade, no olhar a malícia
Nasci aqui onde quem é o corre, corre da polícia!
Os bico mata quem vacila, pressiona quem oscila
Entre ser ou não ser, querendo ser tem uma fila de neguinho
Iludido por grana, conceito, querendo respeito
E pensando que o único jeito é ser bandido!
Divido entre a fome e a honestidade
Sujeito homem antes do tempo, menor de idade
Põe a bombeta e vai pro corre bater de frente
Não muito diferente, minha gente mata e morre, infelizmente!
Pro sistema, a insônia do boyzinho, cheio de revolta
É só olhar em voltar vai ver que é assim!
No olhar, na cara de mal dos neguinho
Pesadelo do sistema é real, irmãozinho
Lobo mal, canela seca, tudo cortada
De arame, pulando a cerca das marias na quebrada
Madrugada fria. Frio na barriga quando os vermes viam
Fé no instinto e no escapulário da virgem Maria
E o diário dizia, irmão, é sanguinário o olhar do vigia
E essa luz que vos aquecia, se apagou
Seu sonho se distancia
Não devia, mas abandonou!
Junto à esperança morta no olhar da senhora, lágrimas de sangue
Morre um da gangue, minha alma chora
Leva embora essa dor, Senhor, leva embora
Arranca a mancha do pecado, Senhor, revigora!
Pra que o amor renasça como aurora
Pra que descanse em paz aqueles que foram antes da hora
Deixaram nós aqui, sem saber
E agora, hein? Amanhã o que vai ser?
Sem saída, pra essa vida que sem viver, é esquecida
Felicidade escondida, cadê?
A inocência é passado, não tá nem nas crianças mais!
O ar é pesado. Guerra santa, onde, sem paz?
Coração roubado, ser humilhado, nunca mais!
Engraçado pra TV, todas as mortes são iguais
Todos são rivais, diferente ideais.
Cada um na sua é só não aproximar demais
Um vacilo, e jaz. Vários irmãos que nunca mais
E a cada passo, saudade. Muito deixei pra trás
Muito de mim morreu
Não! teve que morrer
E uma parte desse meu eu, não me deixa esquecer
Do que aprendi com o que vivi, onde passei, quem conheci
Das vezes que não me ouvi, agi, e nunca me entendi
E acho que nunca vou entender, o por que, a razão
Só escuto o coração dizer que nada foi em vão
E deixa ele guiar, levar pra onde quiser
Nem tudo que passou foi bom mas tô aqui pro que vier
Leva embora essa dor, Senhor
Leva embora, arranca a mancha do pecado, Senhor
Revigora pra que o amor renasça como aurora
Pra que descanse em paz aqueles que foram antes da hora
Voor Wat Komt
Genoeg van de slechtheid in de lucht, de kwade blikken
Ik ben hier geboren waar wie het maakt, wegvlucht voor de politie!
De snitch doodt wie twijfelt, drukt wie wankelt
Tussen zijn of niet zijn, willen zijn, er staat een rij van jongens
Bedrogen door geld, status, op zoek naar respect
En denkend dat de enige manier is om een crimineel te zijn!
Gedeeld tussen honger en eerlijkheid
Een man voor zijn tijd, minderjarig
Zet de pet op en ga de straat op, recht in het gezicht
Niet veel anders, mijn mensen doden en sterven, helaas!
Voor het systeem, de slapeloze nachten van de jongen, vol woede
Kijk maar terug, je ziet dat het zo is!
In de ogen, op het gezicht van de jongens
De nachtmerrie van het systeem is echt, broertje
Boze wolf, droge schenen, alles afgesneden
Van draad, over de schutting van de meisjes in de wijk
Koude nacht. Koude rillingen als de wormen kwamen
Geloof in de intuïtie en het scapulier van de heilige Maria
En het dagboek zei, broeder, de blik van de bewaker is bloeddorstig
En dat licht dat jullie verwarmde, is gedoofd
Je droom verwijdert zich
Je had het niet moeten doen, maar je hebt het verlaten!
Samen met de dode hoop in de ogen van de vrouw, bloedige tranen
Een van de bende sterft, mijn ziel huilt
Neem deze pijn weg, Heer, neem het weg
Verwijder de vlek van de zonde, Heer, geef nieuwe kracht!
Zodat de liefde herboren wordt als de dageraad
Zodat zij in vrede rusten, degenen die voor hun tijd zijn gegaan
Ze lieten ons hier, zonder te weten
En nu, hè? Wat zal morgen zijn?
Zonder uitweg, voor dit leven dat zonder leven, vergeten is
Geluk verborgen, waar is het?
De onschuld is verleden tijd, zelfs niet meer bij de kinderen!
De lucht is zwaar. Heilige oorlog, waar is de vrede?
Gestolen hart, vernederd zijn, nooit meer!
Grappig voor de TV, alle doden zijn hetzelfde
Iedereen is een vijand, verschillende idealen.
Iedereen in zijn eigen wereld, gewoon niet te dichtbij komen
Een misstap, en het is voorbij. Vele broers die nooit meer terugkomen
En met elke stap, gemis. Veel heb ik achtergelaten
Veel van mij is gestorven
Nee! Het moest sterven
En een deel van deze ik, laat me niet vergeten
Wat ik heb geleerd van wat ik heb geleefd, waar ik ben geweest, wie ik heb gekend
Van de keren dat ik niet naar mezelf luisterde, handelde, en me nooit begreep
En ik denk dat ik het nooit zal begrijpen, waarom, de reden
Ik hoor alleen het hart zeggen dat niets voor niets was
En laat het leiden, me brengen waar het wil
Niet alles wat voorbij is was goed, maar ik ben hier voor wat komt
Neem deze pijn weg, Heer
Neem het weg, verwijder de vlek van de zonde, Heer
Geef nieuwe kracht zodat de liefde herboren wordt als de dageraad
Zodat zij in vrede rusten, degenen die voor hun tijd zijn gegaan