A Night That Ends, As All Nights End, When the Sun Rises
We, who built ourselves to paradigm.
We, who wore a colossal weight with pride.
In a niche of faunus extravagance
we ruled a tundra of malice.
Providence trades hands with exigence
as the wolves chase us in to the thicket.
Oh, the weight of it!
Een Nacht Die Eindigt, Zoals Alle Nachten Eindigen, Wanneer de Zon Opkomt
Wij, die onszelf tot een paradigma bouwden.
Wij, die een kolossaal gewicht met trots droegen.
In een niche van faunus extravagantie
heersden wij over een toendra van boosheid.
Voorzienigheid wisselt van handen met noodzaak
terwijl de wolven ons de struiken in jagen.
Oh, het gewicht ervan!