Móri
manstu þegar mættir henni fyrst?
merkilegt er það sem hratt út spyrst
fjandsamlegar fjölskyldurnar tvær
forboðið að elska yngismær
sládu kalda kinn
keyrðu hnullunginn
hart í liðað hár
hún skal bráðum nár
búkur verður blár
blæða opin sár
heltók huga þinn
horfði þangað inn
áttuð þennan litla leynistað
lékuð ykkur þar, en nóg um það
fann ég ykkar hosiló í haust
horfði á og milli steina skaust
fegurðina finn
fró er rifnar skinn
hamarinn er hár
hrynja niður tár
búkur verður blár
blæða opin sár
heltók huga þinn
horfði þangað inn
reiðar eru raddirnar
ráfa um og leita þar
móri
móri
bjargaðu þér bóndason
bjargið er þin eina von
móri
móri
hafið felur hana vel
hugar- þitt er brotið þel
móri
móri
manstu þegar mættir henni fyrst?
merkilegt er það sem hratt út spyrst
fjandsamlegar fjölskyldurnar tvær
forboðið að elska yngismær
Morí
¿Recuerdas cuando la conociste por primera vez?
Es sorprendente lo rápido que se revela
Las dos familias enemigas
Prohibido amar a la joven
Golpea su fría mejilla
Haz girar el trompo
Con el cabello duro
Ella pronto se acercará
El vientre se volverá azul
Sangre de heridas abiertas
Tu mente confundida
Miró hacia adentro
Tenías este pequeño escondite
Jugaste allí, pero fue suficiente
Encontré vuestra escondida en otoño
Miré y entre las rocas salté
Encuentra la belleza
La piel se rasga con alegría
El martillo es fuerte
Las lágrimas caen
El vientre se volverá azul
Sangre de heridas abiertas
Tu mente confundida
Miró hacia adentro
Las voces están enojadas
Vagan y buscan allí
Morí
Morí
Salva a tu hijo de granjero
La salvación es tu única esperanza
Morí
Morí
El mar la esconde bien
Tu mente está quebrada
Morí
Morí
¿Recuerdas cuando la conociste por primera vez?
Es sorprendente lo rápido que se revela
Las dos familias enemigas
Prohibido amar a la joven