Ýdalir
ýdalir standa við endalaust fljót
ullur þá reisti og byggði
fjallgarður skýlir og fjörður í mót
fallegt hvert strá, sérhver þúfa og grjót
þúsundir búa og þakka hvert dægur
þjóð sinni hamingju tryggði
ullur er guðlegur, fagur og frægur
forgöngumaður og dómari vægur
bundin að engu þar bjuggu í friði
bændur sem enginn styggði
ræktuðu landið og rótgróna siði
ríkti þar ullur með fylgdarliði
rænt hefur ýdölu níðhöggur nú
nístandi grætti og hryggði
runnu þau öll yfir brennandi brú
börnin í ofboði, ullur og hjú
ýdalir standa við endalaust fljót
ullur þá reisti og byggði
fjallgarður sviðinn, um fjörð liggur sót
fallið hvert strá, sérhver þúfa og grjót
flaug yfir hljóðlátur, fólkið í bóli
feigðin á borgina skyggði
vakti þau óður með ísköldu góli
ullur þá flúði af höfðingjastóli
finndu þeim skjól, sonur sifjar
sorfinn í tímann skurður
vega þær vandlega klyfjar
verðandi, skuld og urður
Valles Épicos
Valles épicos se alzan junto al río interminable
Ullur los levantó y construyó
Un muro de montañas y un fiordo frente a frente
Cada paja hermosa, cada colina y roca
Miles habitan y agradecen cada día
A su pueblo le aseguró la felicidad
Ullur es divino, hermoso y famoso
Guía y juez humilde
Atados a la nada, vivieron en paz allí
Campesinos que nadie despreciaba
Cultivaban la tierra y raíces profundas
Ullur reinaba allí con su séquito
Ahora la ýdalir ha sido saqueada por la envidia
Llorando y afligidos
Cruzaron todos sobre el puente en llamas
Los niños en peligro, Ullur y su esposa
Valles épicos se alzan junto al río interminable
Ullur los levantó y construyó
El muro de montañas quemado, el fiordo cubierto de niebla
Cada paja caída, cada colina y roca
Volaban sobre silenciosos, la gente en el valle
La fatalidad se cernía sobre la ciudad
Despertaron un furor con un frío helado
Ullur entonces huyó del trono del líder
Encuentrales refugio, hijos de Sif
La espada forjada en el tiempo
Cortan las olas con cuidado
Siendo, deuda y destino