Te Ver
Te ver e não te querer
É improvável, é impossível
Te ter e ter que esquecer
É insuportável, é dor incrível
Te ver e não te querer
É improvável, é impossível
Te ter e ter que esquecer
É insuportável, é dor incrível
É como mergulhar no rio
E não se molhar
É como não morrer de frio
No gelo polar
É ter o estômago vazio
E não almoçar
É ver o céu se abrir no estio
E não se animar
Te ver e não te querer
É improvável, é impossível
Te ter e ter que esquecer
É insuportável, é dor incrível
É como esperar o prato
E não salivar
Sentir apertar o sapato
E não descalçar
É ver alguém feliz de fato
Sem alguém pra amar
É como procurar no mato
Estrela do mar
Te ver e não te querer
É improvável, é impossível
Te ter e ter que esquecer
É insuportável, é dor incrível
É como não sentir calor em Cuiabá
Ou, como no Arpoador, não ver o mar
É como não morrer de raiva
Com a política
Ignorar que a tarde vai vadiar e mítica
É como ver televisão
E não dormir
Ver um bichano pelo chão
E não sorrir
E como não provar o néctar
De um lindo amor
Depois que o coração detecta
A mais fina flor
Te ver e não te querer
É improvável, é impossível
Te ter e ter que esquecer
É insuportável, é dor incrível
Te ver e não te querer
É improvável, é impossível
Te ter e ter que esquecer
É insuportável, é dor incrível
Te Ver
Te zien en niet te willen
Is onwaarschijnlijk, is onmogelijk
Je te hebben en je moet vergeten
Is ondraaglijk, is ongelooflijke pijn
Te zien en niet te willen
Is onwaarschijnlijk, is onmogelijk
Je te hebben en je moet vergeten
Is ondraaglijk, is ongelooflijke pijn
Het is als duiken in de rivier
En niet nat worden
Het is als niet doodvriezen
In de poolkou
Het is met een lege maag
En niet lunchen
Het is de lucht zien opklaren in de zomer
En niet opvrolijken
Te zien en niet te willen
Is onwaarschijnlijk, is onmogelijk
Je te hebben en je moet vergeten
Is ondraaglijk, is ongelooflijke pijn
Het is als wachten op het gerecht
En niet watertanden
Voelen dat de schoen knelt
En niet uitdoen
Het is iemand echt gelukkig zien
Zonder iemand om van te houden
Het is als zoeken in het gras
Naar een zeester
Te zien en niet te willen
Is onwaarschijnlijk, is onmogelijk
Je te hebben en je moet vergeten
Is ondraaglijk, is ongelooflijke pijn
Het is als geen warmte voelen in Cuiabá
Of, zoals in Arpoador, de zee niet zien
Het is als niet doodgaan van woede
Door de politiek
Negeren dat de middag zal zwijgen en mythisch zijn
Het is als televisie kijken
En niet slapen
Een kat op de grond zien
En niet glimlachen
En als je de nectar niet proeft
Van een mooie liefde
Nadat het hart ontdekt
De fijnste bloem
Te zien en niet te willen
Is onwaarschijnlijk, is onmogelijk
Je te hebben en je moet vergeten
Is ondraaglijk, is ongelooflijke pijn
Te zien en niet te willen
Is onwaarschijnlijk, is onmogelijk
Je te hebben en je moet vergeten
Is ondraaglijk, is ongelooflijke pijn