Trancoso
Um colar de contas daqui vou te levar
Um colar de conchas do mar pra te cobrir
Pra você ver da varanda
Vou fotografar as plantas que ainda vão se abrir
Um anel de coco daqui vou te levar
E no búzio um pouco do mar, pra se ouvir
Melodias de sereia e nos pés da areia
O bater das ondas que não pára, não vai parar
Para acompanhar o silêncio sem fim
Que eu guardo agora em minha boca, pra te dar
Sobre o mesmo rastro dos pés que o mar levou
Reconheço um pouco de mim que aqui ficou
E da beira da distância, numa mesma dança
Chuva, sol e chuva e sol não param, não vão parar
Para alimentar o horizonte sem fim
Que carrego agora sobre a pele ao caminhar
Para acompanhar um outro de mim
No meu corpo, outra vez em você
Trancoso
Een ketting van kralen, hier neem ik je mee
Een ketting van schelpen uit de zee, om je te bedekken
Zodat je vanaf het balkon kunt kijken
Ik ga de planten fotograferen die nog gaan bloeien
Een ring van kokosnoot, hier neem ik je mee
En in de schelp een beetje van de zee, om te horen
Melodieën van een zeemeermin en op het zand
Het slaan van de golven die niet stopt, niet zal stoppen
Om de eindeloze stilte te begeleiden
Die ik nu in mijn mond bewaar, om je te geven
Over hetzelfde spoor van de voeten die de zee heeft meegenomen
Herken ik een beetje van mezelf dat hier is gebleven
En aan de rand van de afstand, in dezelfde dans
Regen, zon en regen en zon stoppen niet, zullen niet stoppen
Om de eindeloze horizon te voeden
Die ik nu op mijn huid draag terwijl ik loop
Om een ander deel van mezelf te begeleiden
In mijn lichaam, weer in jou
Escrita por: Arnaldo Antunes, Samuel Rosa