Nunca Máis
A nosa terra está negra, Galiza está negra,
a mar e a costas están negras,
as bágoas sáenos negras,
outra vez petroleados
outra vez enganados
unha vez máis asasinados
outra vez ignorados
despois de tantos verquidos
de "Prestiges" de "Mar Exeos"
ata cando preguntarnos
cando ides agasallarnos
e ques saiban os culpables
políticos que apestan
fillos da merda que os rodean
que se traguen as súas mareas
Nunca máis políticos que asfaltan as nosas costas
Nunca máis manchas de bágoas que tinllen a nosa mar
Nunca máis mentireiros que agochan a realidade
Nunca máis mareas negras na nosa mar
Nunca poderán borrar
as manchas dos nosos corazóns
non poderán afundila,
nen tapala nen sucionala
agora estamos de loito, Galiza está de loito
os seus fillos están de loito
a mar está de loito
Nunca máis políticos que asfaltan as nosas costas
Nunca máis manchas de bágoas que tinllen a nosa mar
Nunca máis mentireiros que agochan a realidade
Nunca máis mareas negras na nosa mar
Nooit Meer
Onze aarde is zwart, Galicië is zwart,
de zee en de kusten zijn zwart,
de tranen zijn zwart,
weer eens vol olie,
weer eens bedrogen,
weer eens vermoord,
weer eens genegeerd.
Na zoveel lozingen,
van "Prestige" en "Mar Exeos"
hoe lang moeten we ons afvragen,
wanneer gaan jullie ons iets geven?
En laat de schuldigen weten,
politici die stinken,
kinderen van de stront die hen omringt,
laat hen hun eigen getijden slikken.
Nooit meer politici die onze kusten asfalteren.
Nooit meer vlekken van tranen die onze zee kleuren.
Nooit meer leugenaars die de werkelijkheid verbergen.
Nooit meer zwarte getijden in onze zee.
Ze zullen nooit kunnen wissen
de vlekken op onze harten.
Ze kunnen het niet laten zinken,
noch bedekken, noch vervuilen.
Nu zijn we in rouw, Galicië is in rouw,
haar kinderen zijn in rouw,
de zee is in rouw.
Nooit meer politici die onze kusten asfalteren.
Nooit meer vlekken van tranen die onze zee kleuren.
Nooit meer leugenaars die de werkelijkheid verbergen.
Nooit meer zwarte getijden in onze zee.