Comida
[Slow J]
Eu tou tão longe da verdade pura. Dura
À procura da sanidade do outro lado da loucura
Diz o monge que a verdade cura. Jura
Mas por mais que eu sorria volta sempre chuva
E volto a ser humano e para onde é que ele volta?
Se não és rico, nem pobre, nem preto, nem branco
Qual a camisola, brother? Só me isola, brother
Tão-me a meter etiquetas, gavetas só tretas
Pa ver se a minha sola cola
Isto é de sol a sol
O meu caminho a mim pertence
Isto é pa toda a gente e eu repito toda a gente
Nada nos une, nada nos separa, preso, penso
Teoria insana em que eu vivo, clinicamente tenso
Eu tou pronto pa conversarmos a sério
E se eu tiver a errar o passo no terraço do prédio
Dá-me a verdade crua e cristalina
Dá-me a tua perspectiva, a chave
Eu já nasci com um olho fechado
Isto não é comida, brother, mas espero que te alimente
A fome desta alma, que aguça o meu pensamento
Abrupta voz da calma, nunca dorme, nunca mente
Passado não alimenta o meu presente, eu paro o tempo
Pernoito raramente em casa, a cota sente a falta
Meus putos no café já dizem que eu esqueci da malta
Eu acho que senti saudade até uma certa idade
Mas lá pá sétima mudança o sentimento
É claramente bloqueado pela cabeça, eu tava mais calado
Puto anestesiado, mo pai tá informado
Chegava a casa cada dia, 10 anos cansado
20 anos, 30 anos, nunca o ouvi queixar-se
E vi tão pouco, 18 anos dessa fé dos outros
Se Deus alguma vez me ouviu
Não me culpou pelos loucos amargurados
Já fui tão manipulado, que hoje em dia
Eu nunca sei se sou culpado, então eu nunca paro
Eu sempre fui diferente, eu não escolhi prová-lo
Eu minto raramente a gente que me ouviu no rádio
Exactamente o mesmo, que me mente a mim o sábio
O mesmo que me minto ao espelho, é tão dúbio o meu lábio
Eu dava tudo por frases de Hemingway
E por falar comigo próprio, honestamente como eu sei que
Poderei um dia vir a ser, eu acredito
Eu sou o meu pior inimigo, o que eu não consigo é
Aceitar as minhas falhas, ver o ser humano
Pensar na escada, passo a passo, quanto tempo tenho?
Chamam-me hipócrita
Apregoador de calma incógnita a mim próprio
Evito viver sóbrio, evito ver que as tenho
Nego ser ignorante, nego ser abençoado
Nego limites, não me imites, acabarás magoado
Nego doutores e horas de sono aconselhado pela ciência, boy
Meu dia tem bem mais que 24
O quarto, o parto, o dar-to um lar, tirar-to
Eu vivo vidas entre linhas, J o encarnado
Achei que isto era really real rap do Tibete
Vai dizer ao Dalai Lama
Que eu hoje 'tou a iluminar a track, nigga
Peace 'pa todo o ser humano que procura paz
Eu 'tou a procura da minha e tanta falta faz
Hoje eu 'tou num daqueles dias em que é complicado
Pensei em enrolar a minha e deixar-te um recado
Tu és da rima ou do canto, tu és preto, ou és branco
Tu vais para qual das gavetas, concentra-te no importante
Se eu viver irrelevante
Leva daqui que eu vi vida a cada instante
Em cada nota do piano
Em cada frase Nach'iana que eu decorei
Cada beat de Dr. Dre, cada Kid Cudi
Cada track de K. Dot, rap de tentar
Se não foi 'pa legendary, foi 'pa quê?
Antes de apontar gun, aponta no caderno o teu porquê
Se não der para acabar com a fam' em Saint-Tropez
Quem sabe aos domingos atacarmos o buffet
E chegar a velhinhos, sermos quentes dentro, sorridentes lentos me'mo, orgulhosamente, como cotas no presente
Que só se encontram raramente e isso assusta-me
E muitas outras coisas igualmente
Porque eu não faço sons, nunca ousarei ser tão eloquente
Eu só rezo por música diferente
Eu nunca fui guloso, só quis algo mais que amigo
Fazer ao Rui Veloso o que o Ronaldo fez com o Figo
Fome de ser colosso circulou e o ser colou-se
Ao ser que só queria ser feliz, mesmo que sem abrigo
Eu devo ser um ser antigo
Para parecer-me, deves parecer-te só contigo
Eu devo ser um ser antigo
Para parecer-me, deves parecer-te só contigo
Ligo o mic barro o pão, 80 barras para degustação
Já ninguém me agarra sem a vocação
Isto é de coração
Designs vindos do interior
Nigga, eu faço isso por amor, não por bajulação
Icónico é o ócio de homens que desdenham
O lógico da corja pela imaginação
Se o tópico é um top e cu tópicos nos trópicos
És cómico e tens cotação
Eu sou um homem ou uma mutação
Eu sou ótimo, o óbito da perfeição
Eu não me prendo nessa caixa, eu sou libertação
Eu não sou quente, eu só ostento a minha lentidão
Dá-me uma prenda e sente a pulsação
'Mo mano aguenta tudo o que é pressão
Forjado a aço
No meu braço eu tenho traços de quem nunca faz as pazes com essa estagnação
Hoje eu aprendo mais uma lição
Isto nem é damn, só demonstração
É assim que eu encho tracks tipo bolsos, mãe
97, 98, 99, 100
Eten
[Slow J]
Ik ben zo ver weg van de pure waarheid. Hard
Op zoek naar de helderheid aan de andere kant van de waanzin
Zegt de monnik dat de waarheid geneest. Zwoer
Maar hoe vaak ik ook lach, het regent altijd weer
En ik word weer mens, maar waar gaat hij naartoe?
Als je niet rijk, niet arm, niet zwart, niet wit bent
Welke trui, maat? Het is alleen maar isolatie, maat
Ze plakken me etiketten, lades vol onzin
Om te zien of mijn zolen plakken
Dit is van zonsopgang tot zonsondergang
Mijn pad behoort mij toe
Dit is voor iedereen en ik herhaal, voor iedereen
Niets verbindt ons, niets scheidt ons, vast, ik denk
Onzinnige theorie waarin ik leef, klinisch gespannen
Ik ben klaar om serieus met je te praten
En als ik de stap mis op het dak van het gebouw
Geef me de rauwe en heldere waarheid
Geef me jouw perspectief, de sleutel
Ik ben al geboren met één oog dicht
Dit is geen eten, maat, maar ik hoop dat het je voedt
De honger van deze ziel, die mijn gedachten scherpt
Abrupte stem van de rust, slaapt nooit, liegt nooit
Het verleden voedt mijn heden niet, ik stop de tijd
Ik slaap zelden thuis, mijn moeder mist me
Mijn vrienden in het café zeggen al dat ik de groep vergeten ben
Ik denk dat ik heimwee voelde tot een bepaalde leeftijd
Maar na de zevende verandering is het gevoel
Duidelijk geblokkeerd door mijn hoofd, ik was stiller
Verdoofde jongen, mijn vader is op de hoogte
Kwam elke dag thuis, 10 jaar moe
20 jaar, 30 jaar, ik heb hem nooit horen klagen
En ik heb zo weinig gezien, 18 jaar van die geloof van anderen
Als God me ooit heeft gehoord
Heeft hij me niet beschuldigd voor de verbitterde gekken
Ik ben zo gemanipuleerd, dat ik tegenwoordig
Nooit weet of ik schuldig ben, dus ik stop nooit
Ik was altijd anders, ik heb het niet gekozen
Ik lieg zelden tegen de mensen die me op de radio hoorden
Precies hetzelfde, die me bedriegt, de wijze
Degene die me bedriegt in de spiegel, mijn lippen zijn zo dubbelzinnig
Ik zou alles geven voor zinnen van Hemingway
En om eerlijk met mezelf te praten, zoals ik weet dat
Ik op een dag kan worden, ik geloof het
Ik ben mijn ergste vijand, wat ik niet kan is
Mijn tekortkomingen accepteren, de mens zien
Denken aan de trap, stap voor stap, hoeveel tijd heb ik?
Ze noemen me hypocriet
Prediker van onbekende rust tegen mezelf
Ik vermijd nuchter leven, ik vermijd te zien dat ik ze heb
Ik ontken onwetend te zijn, ontken gezegend te zijn
Ik ontken grenzen, imiteer me niet, je eindigt gekwetst
Ik ontken dokters en uren slaap aanbevolen door de wetenschap, jongen
Mijn dag heeft veel meer dan 24
De kamer, de geboorte, je een thuis geven, je wegnemen
Ik leef levens tussen de lijnen, J de incarnatie
Ik dacht dat dit echt echte rap uit Tibet was
Ga het tegen de Dalai Lama zeggen
Dat ik vandaag de track verlicht, nigga
Vrede voor elke mens die naar vrede zoekt
Ik ben op zoek naar de mijne en dat doet zo'n pijn
Vandaag heb ik zo'n dag dat het ingewikkeld is
Ik dacht eraan om mijn te rollen en je een boodschap achter te laten
Ben je van de rijm of van het zingen, ben je zwart of wit
In welke lade ga je, concentreer je op het belangrijke
Als ik irrelevant leef
Neem me hier weg, want ik zag leven in elk moment
In elke noot van de piano
In elke zin van Nach'iana die ik heb geleerd
Elke beat van Dr. Dre, elke Kid Cudi
Elke track van K. Dot, rap van proberen
Als het niet voor legendarisch was, waarvoor dan?
Voordat je een wapen richt, schrijf je je waarom in je notitieboek
Als het niet lukt om de honger in Saint-Tropez te beëindigen
Wie weet kunnen we op zondag het buffet aanvallen
En als we oud zijn, warm van binnen, langzaam glimlachend, trots, zoals ouderen in het heden
Die elkaar zelden ontmoeten en dat maakt me bang
En veel andere dingen ook
Want ik maak geen geluiden, ik zal nooit zo eloquent durven zijn
Ik bid alleen voor andere muziek
Ik was nooit hebzuchtig, ik wilde alleen iets meer dan een vriend
Rui Veloso doen wat Ronaldo met Figo deed
Honger om een colos te zijn circuleerde en het zijn plakte
Aan het zijn dat alleen gelukkig wilde zijn, zelfs zonder onderdak
Ik moet een oud wezen zijn
Om op jou te lijken, moet je alleen op jezelf lijken
Ik moet een oud wezen zijn
Om op jou te lijken, moet je alleen op jezelf lijken
Ik zet de mic aan, ik maak het brood, 80 bars voor proeven
Niemand houdt me tegen zonder roeping
Dit komt uit het hart
Ontwerpen van binnenuit
Nigga, ik doe dit uit liefde, niet voor vleierij
Iconisch is de luiheid van mannen die minachten
De logica van de bende door de verbeelding
Als het onderwerp een top is en je hebt onderwerpen in de tropen
Ben je komisch en heb je een notering
Ik ben een man of een mutatie
Ik ben geweldig, de dood van perfectie
Ik laat me niet in die doos stoppen, ik ben bevrijding
Ik ben niet heet, ik toon alleen mijn traagheid
Geef me een cadeau en voel de puls
Mijn broer, houd alles wat druk is vol
Gemaakt van staal
Op mijn arm heb ik sporen van wie nooit vrede sluit met die stagnatie
Vandaag leer ik weer een les
Dit is niet eens damn, alleen een demonstratie
Zo vul ik tracks als zakken, mam
97, 98, 99, 100