Pano de Chão
Você pensou que era aquela
A grande hora de sair da lama
E viver muito bem
Acreditou, num cara de flor na lapela
Do tipo grã-fino que dava de gurja só nota de cem
E me trocou, por esse falso malandro
Deixando de lado um malandro de fato
Cravando em meu peito a cruel traição
Zombando da sorte, rumou para o Norte
Tirando uma onda, num mar de ambição
Mas hoje te encontro caída na vida
Em total solidão
Um grande amor me fez sofrer sem compaixão
Um falso amor eu vi trazer desilusão
O desamor fez reviver a solidão
Que faz morada dentro do meu coração
Arrependida você quer recomeçar
Ainda arde, agora é tarde pra chorar
Foi tão vulgar e só pagou pra vacilar
Se liga que eu não sou pano de chão
Pra você me pisar
Lappen op de Grond
Je dacht dat het die tijd was
De grote kans om uit de modder te komen
En goed te leven
Je geloofde in een man met een bloem op zijn revers
Van het soort chique die alleen maar met biljetten van honderd strooide
En je ruilde me in, voor die valse schoft
Je liet een echte schoft achter
Met de wrede verraderlijke steek in mijn hart
Je spotte met het geluk, ging naar het Noorden
Je maakte een show, in een zee van ambitie
Maar vandaag vind ik je gevallen in het leven
In totale eenzaamheid
Een grote liefde deed me lijden zonder medelijden
Een valse liefde bracht me teleurstelling
De desliefde deed de eenzaamheid herleven
Die een thuis vindt in mijn hart
Spijtig wil je opnieuw beginnen
Het brandt nog, maar het is te laat om te huilen
Het was zo ordinair en je betaalde alleen om te falen
Besef dat ik geen lappen op de grond ben
Om op me te trappen
Escrita por: Franco, Marquinhos Pqd, Efson