La Ciudad de La Furia
Me verás volar
Por la ciudad de la furia
Donde nadie sabe de mí
Y yo soy parte de todos
Nada cambiará
Con un aviso de curva
En sus caras veo el temor
Ya no hay fábulas
En la ciudad de la furia
Me verás caer
Como un ave de presa
Me verás caer
Sobre terrazas desiertas
Te desnudaré
Por las calles azules
Me refugiaré
Antes que todos despierten
Me dejarás dormir al amanecer
Entre tus piernas
Entre tus piernas
Sabrás ocultarme bien
Y desaparecer
Entre la niebla
Entre la niebla
Un hombre alado
Extraña la tierra
Me verás volar por la ciudad de la furia
Donde nadie sabe de mí
Y yo soy parte de todos
Con la luz del Sol
Se derriten mis alas
Solo encuentro en la oscuridad
Lo que me une
Con la ciudad de la furia
Me verás caer
Como una flecha salvaje
Me verás caer
Entre vuelos fugaces
Buenos Aires se ve
Tan susceptible
Ese destino de furia, es
Lo que en sus caras persiste
Me dejarás dormir al amanecer
Entre tus piernas
Entre tus piernas
Sabrás ocultarme bien
Y desaparecer
Entre la niebla
Entre la niebla
Un hombre alado
Prefiere la noche
Me verás volver
Me verás volver
A la ciudad de la furia
De Stad van de Woede
Je zult me zien vliegen
Door de stad van de woede
Waar niemand iets van mij weet
En ik ben deel van iedereen
Niets zal veranderen
Met een bochtwaarschuwing
Op hun gezichten zie ik de angst
Er zijn geen fabels meer
In de stad van de woede
Je zult me zien vallen
Als een roofvogel
Je zult me zien vallen
Op verlaten daken
Ik zal je ontbloten
Door de blauwe straten
Ik zal me verstoppen
Voordat iedereen wakker wordt
Je laat me slapen bij zonsopgang
Tussen jouw benen
Tussen jouw benen
Je weet me goed te verbergen
En te verdwijnen
Tussen de mist
Tussen de mist
Een gevleugelde man
Mist de aarde
Je zult me zien vliegen door de stad van de woede
Waar niemand iets van mij weet
En ik ben deel van iedereen
Met het zonlicht
Smelten mijn vleugels
Ik vind alleen in de duisternis
Wat me verbindt
Met de stad van de woede
Je zult me zien vallen
Als een wilde pijl
Je zult me zien vallen
Tussen vluchtige vluchten
Buenos Aires ziet er
Zo kwetsbaar uit
Dat lot van woede, is
Wat op hun gezichten blijft hangen
Je laat me slapen bij zonsopgang
Tussen jouw benen
Tussen jouw benen
Je weet me goed te verbergen
En te verdwijnen
Tussen de mist
Tussen de mist
Een gevleugelde man
Verkiest de nacht
Je zult me zien terugkomen
Je zult me zien terugkomen
Naar de stad van de woede