Ana (En Vivo)
Cuántos portazos en la cara
Y ella siempre lo aguantará
Si alguien de fuera me apuñala
Ana me abraza una vez más
Ana me entiende y a pesar
De que no soy perfecta
Y aunque me entretengan al andar
Las piedras en mi caminar
Ella es el hombro al que llorar
Ana te quiero, de verdad
Si un corazón me parte el alma
Si sola ya no puedo más
Ella me espera en la estacada
Y siempre se adelantará
Ana se vuelca una vez más
Ana me arropa hasta apretar
Las perchas de un armario
Que en un escenario han de brillar
Ana a mi maño cuidará
De fiebre de antes de tocar
Un tres de marzo cuando seis
Peniques tienen que pagar
Todo ese amor que ana me da
No busques en cantabria que se la llevó
Alguien que junto a ella me enseño el amor
Alguien que deja huella
En alguien que soy yo
Más no es protagonista de nuestra canción
Y ana a sus golondrinas enseño a volar
De reino unido a londres su ciudad ideal
Para en madrid poder saber aterrizar
Y ana algún dia el cielo te agradecerá
Y ana algún dia el cielo te lo comeras
No habrá portazos sólo puertas que abrirán
Paso a las golondrinas que hiciste volar
Esas que te acompañan en tu caminar
Y ana hasta el carnicero te recordará
Pues le tendiste mano a un ángel al pasar
Por tu ciudad natal
Por tu ciudad del mar
Aquella donde conociste aquel galán
Que me enseño tu lado y lo que es el amar
Que me volvió una tipa dura al caminar
Más no es protagonista de nuestro final
Ana te quiero como me enseñaste a amar
Ana (Live)
Hoeveel dichtslaande deuren in mijn gezicht
En zij zal het altijd verdragen
Als iemand van buiten me neersteken zou
Ana omarmt me weer eens
Ana begrijpt me en ondanks
Dat ik niet perfect ben
En hoewel ze me afleidt als ik loop
De stenen op mijn pad
Zij is de schouder om op te huilen
Ana, ik hou echt van je
Als een hart mijn ziel breekt
Als ik alleen niet meer verder kan
Zij wacht op me in de strijd
En zal altijd voor zijn
Ana geeft zich weer eens
Ana omarmt me tot het knelt
De haken van een kast
Die op een podium moeten stralen
Ana zal voor mijn hand zorgen
Van koorts voor het spelen
Een drie maart wanneer zes
Penny's moeten worden betaald
Al die liefde die Ana me geeft
Zoek niet in Cantabrië, want ze is meegenomen
Iemand die me bij haar leerde wat liefde is
Iemand die een indruk achterlaat
In iemand die ik ben
Maar zij is niet de hoofdrolspeler van ons lied
En Ana leerde haar zwaluwen vliegen
Van het Verenigd Koninkrijk naar Londen, haar ideale stad
Om in Madrid te leren landen
En Ana, op een dag zal de hemel je bedanken
En Ana, op een dag zal de hemel je opeten
Er zullen geen dichtslaande deuren zijn, alleen deuren die opengaan
Voor de zwaluwen die je deed vliegen
Die je vergezellen in je stappen
En Ana, zelfs de slager zal je herinneren
Want je reikte een hand naar een engel terwijl je voorbijging
Door je geboortestad
Door je stad aan zee
Die waar je die galante man ontmoette
Die me je kant leerde en wat het is om lief te hebben
Die me een sterke vrouw maakte als ik loop
Maar zij is niet de hoofdrolspeler van ons einde
Ana, ik hou van je zoals je me leerde liefhebben