C'EST LA VIE
Otro domingo más
Que no me puedo ni mover de la cama
Otro domingo más
Pensando en ti he pasado el fin de semana
Te has ido y la verdad
Que a mis amigas no las he dicho nada
Si yo de ti en el fondo sigo embobada
Y mi cabeza no para
Y mi cabeza no para
De otra carrera voy y salgo a buscarte
Con lo que me costó una vez poder olvidarte
Y es así, c’est la vie, no hay más
Me perdí y no lo vi llegar
Cuando pedí permiso para salvarte
No me dijeron que salir ilesa es un arte
Y es así, c’est la vie, no hay más
Me perdí, no lo vi al marchar
Cuando te vi llegar
Debí de imaginar
Que aquello acababa
Si te vinie -ron grandes mis alas
Que no son de tu talla
Que no son de tu talla
Te has ido y la verdad
Que a mis amigas no las he dicho nada
Si yo de ti en el fondo sigo embobada
Y mi cabeza no para
Y mi cabeza no para
De otra carrera voy y salgo a buscarte
Con lo que me costó una vez poder olvidarte
Y es así, c’est la vie, no hay maaas
Me perdí, no lo vi llegaaaar
Cuando pedí permiso para salvarte
No me dijeron que salir ilesa es un arte
Y es así, c’est la vie, no hay más
Me perdí, no lo vi al marchar
Acostumbrada
A ser feliz con poco y nada
Tu viento ahora me da en la cara
Quien mucho corre pronto para
Y mi cabeza no para
De otra carrera ya no vuelvo a buscarte
Con lo que me costó una vez poder olvidarte
Y es así, c’est la vie, no hay más
Me perdí, no lo vi llegar
Cuando pedí permiso para salvarte
No me dijeron que salir ilesa es un arte
Y es así, c’est la vie, no hay más
Me perdí, no lo vi al marchar
C'EST LA VIE
Weer een zondag
Dat ik me niet eens uit bed kan bewegen
Weer een zondag
Denkend aan jou heb ik het weekend doorgebracht
Je bent weg en de waarheid is
Dat ik tegen mijn vriendinnen niets heb gezegd
Want diep van binnen ben ik nog steeds onder de indruk van jou
En mijn hoofd stopt niet
En mijn hoofd stopt niet
Ik ga weer op pad om je te zoeken
Met wat het me ooit kostte om je te vergeten
En zo is het, c’est la vie, niet meer dan dat
Ik ben verdwaald en zag het niet aankomen
Toen ik vroeg om je te redden
Zei niemand me dat ongedeerd wegkomen een kunst is
En zo is het, c’est la vie, niet meer dan dat
Ik ben verdwaald, zag je niet vertrekken
Toen ik je zag aankomen
Had ik me moeten voorstellen
Dat het daarmee afgelopen was
Als je mijn grote vleugels kwam halen
Die niet van jouw maat zijn
Die niet van jouw maat zijn
Je bent weg en de waarheid is
Dat ik tegen mijn vriendinnen niets heb gezegd
Want diep van binnen ben ik nog steeds onder de indruk van jou
En mijn hoofd stopt niet
En mijn hoofd stopt niet
Ik ga weer op pad om je te zoeken
Met wat het me ooit kostte om je te vergeten
En zo is het, c’est la vie, niet meer dan dat
Ik ben verdwaald, zag je niet aankomen
Toen ik vroeg om je te redden
Zei niemand me dat ongedeerd wegkomen een kunst is
En zo is het, c’est la vie, niet meer dan dat
Ik ben verdwaald, zag je niet vertrekken
Gewend
Om gelukkig te zijn met weinig en niets
Je wind blaast nu in mijn gezicht
Wie snel rent, stopt snel
En mijn hoofd stopt niet
Ik ga niet meer op pad om je te zoeken
Met wat het me ooit kostte om je te vergeten
En zo is het, c’est la vie, niet meer dan dat
Ik ben verdwaald, zag je niet aankomen
Toen ik vroeg om je te redden
Zei niemand me dat ongedeerd wegkomen een kunst is
En zo is het, c’est la vie, niet meer dan dat
Ik ben verdwaald, zag je niet vertrekken