Segundas Partes Entre Suicidas
Es una tarde de capricho en soledad
Que yo te llamo tú decides contestar
Poco has tardado en olvidar lo que te han dicho tus amigos de verdad
Que aquella niña con la que salías
Anda perdiendo las tuercas al bailar
Rompiendo sus seis cuerdas al cantar
Atando su cordura al andar
Por el camino de la brisa entonar
Todas las notas que improvisa sin pensar
Que ni la radio sintoniza este canal
Y una canción sin aliñar
Y que desastre son las despedidas
Que acaban en besos de amante a escondidas
Es que se consume como una colilla
Cuando solo queda una humilde ceniza
Que las recaídas son de mentira
Segundas partes entre suicidas
Siempre hay un cobarde disfrazado de arpía
Que al otro amará sin piedad ni medida
Que es una tarde de domingo y tempestad
Ya no te escribo porque sé que otra lo hará
Que son las siete y de camino al cine estás
Si no has enloquecido ya
Que aquella niña que a tus mil demonios
Algún día con su espada fue a matar
Rendida espera frente a tu portal
Atando su cordura al andar
Por el camino de la prisa entonar
Todas las notas que improvisa sin pensar
Que ni la radio sintoniza este canal
De una canción sin aliñar
Y que desastre son las despedidas
Que acaban en besos de amante a escondidas
Es que se consume como una colilla
Cuando solo queda en mil de cenizas
Que las recaídas son de mentira
Segundas partes entre suicidas
Siempre hay un cobarde disfrazado de arpía
Que al otro amará sin piedad ni medida
Y que desastre son las despedidas
Que acaban en rejas de comisaría
Y es que se confunde dos almas perdidas
Cuando solo queda una noche furtiva
Que la recaída son de mentira
Segundas partes entre suicidas
Quizá soy cobarde aunque no te lo diga
Y en forma de verso quizá te lo escriba
Tweede Delen Tussen Suïcidale
Het is een capricho middag in eenzaamheid
Dat ik je bel, jij beslist of je opneemt
Je hebt niet lang nodig gehad om te vergeten wat je vrienden echt zeiden
Dat dat meisje met wie je uitging
De grip verliest terwijl ze danst
Haar zes snaren brekend terwijl ze zingt
Haar verstand bindend terwijl ze loopt
Langs de weg van de bries zingen
Alle noten die ze improviseert zonder na te denken
Dat zelfs de radio dit kanaal niet afstemt
En een lied zonder smaak
En wat een ramp zijn de afscheid
Die eindigen in stiekeme minnaarszoenen
Het verbrandt als een sigarettenpeuk
Wanneer er alleen nog maar een bescheiden as overblijft
Dat de terugvallen zijn leugens
Tweede delen tussen suïcidale
Altijd is er een lafaard verkleed als een heks
Die de ander zonder genade of maat zal liefhebben
Dat het een zondagmiddag is en stormachtig
Ik schrijf je niet meer omdat ik weet dat een ander dat zal doen
Het is zeven uur en je bent onderweg naar de bioscoop
Als je nog niet gek geworden bent
Dat dat meisje dat jouw duizend demonen
Op een dag met haar zwaard ging doden
Verslagen wacht voor jouw deur
Haar verstand bindend terwijl ze loopt
Langs de weg van de haast zingen
Alle noten die ze improviseert zonder na te denken
Dat zelfs de radio dit kanaal niet afstemt
Van een lied zonder smaak
En wat een ramp zijn de afscheid
Die eindigen in stiekeme minnaarszoenen
Het verbrandt als een sigarettenpeuk
Wanneer er alleen nog maar in duizend as overblijft
Dat de terugvallen zijn leugens
Tweede delen tussen suïcidale
Altijd is er een lafaard verkleed als een heks
Die de ander zonder genade of maat zal liefhebben
En wat een ramp zijn de afscheid
Die eindigen in de tralies van het bureau
En het verwart twee verloren zielen
Wanneer er alleen nog maar een stiekeme nacht overblijft
Dat de terugvallen zijn leugens
Tweede delen tussen suïcidale
Misschien ben ik een lafaard, ook al zeg ik het je niet
En in de vorm van een vers schrijf ik het je misschien.