395px

Voor Nooit Meer

Sol y Lluvia

Para Que Nunca Más

Demasiado tiempo de abrazar a los que partieron
Me ha cansado
Demasiado tiempo de zarpazo mortal a los que amo
Me ha cansado
Demasiado tiempo, demasiado
Me ha cansado

Y desde mis ojos cansados
Y desde mi pelo cansado
Y desde mi llanto cansado
Penetro en tus ojos

Y tus ojos se agrandan
Y nuestra mirada de ayer
Es presente y futuro
Y mi canto vuelve a cantar en el tuyo

Al contemplar tu mirada tan triste
Vuelvo a pensar en ayer
Que caminaba sin miedo a tu lado
Sin preguntar el porqué
Donde se oían todas las voces
Y el canto de todos se hacía escuchar

Hay que apretar el presente con brazos
Y voces que hoy puedan cantar
Hay que apretar el presente con brazos
Y voces que hoy puedan cantar

Para que nunca más en Chile
Para que nunca más
Para que nunca más en Chile
Para que nunca más

Para que nunca más en Chile
Los secretos calabozos
Vuelvan a morder la humanidad de mi pueblo

Para que nunca más en Chile
El hambre vuelva a estar
En la boca de mi humilde pueblo

Para que nunca más en Chile
La sangre hermana sea derramada
Y no deje florecer la libertad

Hay que apretar el presente con brazos
Y voces que hoy puedan cantar
Hay que apretar el presente con brazos
Y voces que hoy puedan cantar

Para que nunca más en Chile
Para que nunca más
Para que nunca más en Chile
Para que nunca más

Voor Nooit Meer

Te lang om degenen die zijn vertrokken te omarmen
Het heeft me moe gemaakt
Te lang om dodelijke klappen te incasseren van degenen van wie ik hou
Het heeft me moe gemaakt
Te lang, te lang
Het heeft me moe gemaakt

En vanuit mijn vermoeide ogen
En vanuit mijn vermoeide haar
En vanuit mijn vermoeide tranen
Dring ik door in jouw ogen

En jouw ogen worden groter
En onze blik van gisteren
Is heden en toekomst
En mijn zang zingt weer in de jouwe

Als ik jouw zo treurige blik aanschouw
Denk ik weer aan gisteren
Dat ik zonder angst naast je liep
Zonder te vragen waarom
Waar alle stemmen te horen waren
En het gezang van allen werd gehoord

We moeten het heden omarmen met onze armen
En stemmen die vandaag kunnen zingen
We moeten het heden omarmen met onze armen
En stemmen die vandaag kunnen zingen

Voor nooit meer in Chili
Voor nooit meer
Voor nooit meer in Chili
Voor nooit meer

Voor nooit meer in Chili
Mogen de geheime kerkers
De menselijkheid van mijn volk niet meer bijten

Voor nooit meer in Chili
Mogen de honger niet meer zijn
In de mond van mijn bescheiden volk

Voor nooit meer in Chili
Mogen de broederlijke bloedstromen niet meer vloeien
En de vrijheid niet meer laten bloeien

We moeten het heden omarmen met onze armen
En stemmen die vandaag kunnen zingen
We moeten het heden omarmen met onze armen
En stemmen die vandaag kunnen zingen

Voor nooit meer in Chili
Voor nooit meer
Voor nooit meer in Chili
Voor nooit meer

Escrita por: Amaro Labra