Garganta Con Arena
Ya ves, el día no amanece
Polaco goyeneche
Cantate un tango más
Ya ves, la noche se hace larga
Tu vida tiene un karma
Cantar, siempre cantar
Tu voz, que al tango lo emociona
Diciendo el punto y coma que nadie le cantó
Tu voz, con duendes y fantasmas
Respira con el asma de un viejo bandoneón
Canta garganta con arena
Tu voz tiene la pena que malena no cantó
Canta que juárez te condena
Al lastimar tu pena con su blanco bandoneón
Canta, la gente está aplaudiendo
Y aunque te estés muriendo no conoce tu dolor
Canta, que troilo desde el cielo
Debajo de tu almohada un verso te dejó
Cantor de un tango algo insolente
Hiciste que la gente le duela tu dolor
Cantor, de un tango equilibrista
Más que cantor artista con vicios de cantor
Ya vez a mi y a buenos aires
Nos falta siempre el aire cuando no está tu voz
Tu voz, que un día me enseñaste
El día que cantaste conmigo una canción
Keel met Zand
Zie je, de dag komt niet op
Polaco Goyeneche
Zing nog een tango
Zie je, de nacht is lang
Je leven heeft een karma
Zingen, altijd zingen
Jouw stem, die de tango raakt
Met de punten en komma's die niemand zong
Jouw stem, vol elfjes en spoken
Ademt met de astma van een oude bandoneón
Zing keel met zand
Jouw stem heeft de pijn die Malena niet zong
Zing, want Juárez veroordeelt je
Door je pijn te kwetsen met zijn witte bandoneón
Zing, de mensen klappen
En ook al sterf je, ze kennen je pijn niet
Zing, want Troilo vanuit de hemel
Onder je kussen liet hij een vers voor je achter
Zanger van een iets brutale tango
Je liet de mensen voelen hoe jij pijn hebt
Zanger, van een evenwichtige tango
Meer dan een zanger, een artiest met de ondeugden van een zanger
Zie je mij en Buenos Aires
We missen altijd de lucht als jouw stem er niet is
Jouw stem, die me ooit leerde
De dag dat je met mij een lied zong
Escrita por: Cacho Castaña