Oracion Del Remanso
Soy de la orilla brava del agua turbia y la correntada
Que baja hermosa por su barrosa profundidad
Soy un paisano serio, soy gente del remanso Valerio
Que es donde el cielo remonta el vuelo en el Paraná
Tengo el color del río y su misma voz en mi canto sigo
El agua mansa y su suave danza en el corazón
Pero a veces oscura va turbulenta en la ciega hondura
Y se hace brillo en este cuchillo de pescador
Cristo de las redes
No nos abandones
Y en los espineles
Déjanos tus dones
No pienses que nos perdiste, es que la pobreza nos pone tristes
La sangre tensa y uno no piensa más que en morir
Agua del río viejo, llévate pronto este canto lejos
Que está aclarando y vamos pescando para vivir
Llevo mi sombra alerta sobre la escama del agua abierta
Y en el reposo vertiginoso del espinel
Sueño que alzo la proa y subo a la luna en la canoa
Y allí descanso, hecha un remanso mi propia piel
Calma de mis dolores, ay, Cristo de los pescadores
Dile a mi amada que está apenada esperándome
Que ando pensando en ella mientras voy vadeando las estrellas
Que el río está bravo y estoy cansado para volver
Cristo de las redes
No nos abandones
Y en los espineles
Déjanos tus dones
No pienses que nos perdiste, es que la pobreza nos pone tristes
La sangre tensa y uno no piensa más que en morir
Agua del río viejo, llévate pronto este canto lejos
Que está aclarando y vamos pescando para vivir
Agua del río viejo, llévate pronto este canto lejos
Que está aclarando y vamos pescando para vivir
Gebed van de Rustplaats
Ik kom van de woeste oever van het troebele water en de stroom
Die prachtig daalt door zijn modderige diepte
Ik ben een serieuze man, ik ben iemand van de rustplaats Valerio
Waar de lucht weer opvliegt in de Paraná
Ik heb de kleur van de rivier en zijn stem in mijn zang volg ik
Het kalme water en zijn zachte dans in het hart
Maar soms gaat het donker en turbulent in de blinde diepte
En het schittert in dit mes van de visser
Christus van de netten
Verlaat ons niet
En in de lijnen
Laat ons jouw gaven
Denk niet dat je ons verloren hebt, het is de armoede die ons treurig maakt
Het bloed staat gespannen en je denkt alleen maar aan de dood
Water van de oude rivier, neem dit lied snel mee
Want het klaart op en we gaan vissen om te leven
Ik houd mijn schaduw alert op de schubben van het open water
En in de duizelingwekkende rust van de lijn
Droom ik dat ik de boeg hef en naar de maan ga in de kano
En daar rust ik, mijn eigen huid is een rustplaats
Rust van mijn pijn, oh, Christus van de vissers
Zeg tegen mijn geliefde die verdrietig op me wacht
Dat ik aan haar denk terwijl ik door de sterren wade
Dat de rivier woest is en ik moe ben om terug te keren
Christus van de netten
Verlaat ons niet
En in de lijnen
Laat ons jouw gaven
Denk niet dat je ons verloren hebt, het is de armoede die ons treurig maakt
Het bloed staat gespannen en je denkt alleen maar aan de dood
Water van de oude rivier, neem dit lied snel mee
Want het klaart op en we gaan vissen om te leven
Water van de oude rivier, neem dit lied snel mee
Want het klaart op en we gaan vissen om te leven
Escrita por: Jorge Fandermole