395px

Illustere Kameraden

Solitario Soldado

Ilustre Camarada

Intacta, sueltala, desatala, caída que nos impacta, acciones que nos desarman
Bastones que noslevantan, aguantan, defienden y hasta matan
Resuelve, suelta vuelve desata lo que atraganta, espanta
La maldad nefasta por la evidencia de mi casta la eternidad no nos basta
Surgimos de la nada bajo el filo de las miradas con el cerebro cegado y con las garras amarradas
Parados hasta la muerte, ilustres camaradas, que sepan que somos hip hop y de rap es la manada
Que deboramos el mundo y es el pecho quien lo escupe
Que se conozca ahora todo lo que entendí y supe
Que si sube baja y viceversa ejerce con más fuerza

Si hay perseverancia existen las metas de la cabeza
Que en la calle hay algo más que chorro bareta y que bebas
Que lo admita que lo niegue y lo transmita a quien lo sepa
Reliquia de las ausencias sustancias de los suspiros
Nadie me ha recomendado encomendando a mis papiros
Que nos unos ganan sin razón y a otros los vuelven perdedores que esto no se apoya porque hay mejores impostores
Enciendan los motores que estoy más que convencido
Para esta labor honores jamás darnos por vencidos
Nacidos y crecidos en el nido que es el barrio
Haciendo del drama este cuento y un momento legendario
Carburando el calendario, el tiempo nos desgasta
Se va puliendo un semblante bajo un ritmo que devasta

Que supe que no basta darlo todo por la nada
Pero por la causa todo, ilustre camarada
Perdí algo que tenía, que quería y lo sostengo
Vengo de lo que viví y ahora no pierdo lo que tengo
Acciones vemos, pretenciones no sabemos
Sepan que siempre estuvimos, que estamos y que estaremos
Repenandonos la vida, estallando como cacharros
Más cuerdo que los cuerdos, más loco que los farros
Indígena con malicia rap ñero de pura, sepa pa' que sepa y lo cante
Para que el mundo lo sepa represento mi herencia los Saenz y los Garcia
Allegados los que han visto como es que el Sol renacia, los que parten los que quedan los nuevos
Que aparecían y aunque calleran tormentas los firmes permanecían
Conductor de su chakra bajo un sentimiento tártaro receptor de su genio
Manifiesto de su cántaro dolor de mi nostalgia cariño sincero y bandalo
No es pa' mi pero existe pues mi amor es un escándalo
¿Como no quererte?
¿Como olvidarte?
¿Como no extrañarte?
¿Como no entender?
Y llegar a comprender que el mundo no nos quiere juntos pero te quiero querer
Como ver que si no odio este planeta rencoroso
Si en medio del intercambio por el cambio estoy ansioso
Como estar insatisfecho con algo que asombra
Que sepan que supe algo que se ve y que no se nombra
Respeto al que respete la otra mente y sentimientos
Los que no tan solo sobran pues pa' mi se encuentran muertos
Sepase que trazo el paso en esta vida como un lienzo
Y que respeto lo que dices pero más lo que yo pienso
Carburnado el universo el tiempo nos desgasta
Se va puliendo un semblante bajo un ritmo que devasta

Que supe no basta darlo todo por la nada
Pero por la causa todo, ilustre camarada
Perdí algo que tenía que quería y lo sostengo
Vengo de lo que viví y ahora no pierdo lo que tengo
Acciones vemos, pretenciones no sabemos
Sepan que siempre estuvimos, que estamos y que estaremos

Illustere Kameraden

Intact, laat los, ontketen, de val die ons raakt, acties die ons ontwapenen
Stokken die ons omhoog tillen, volhouden, verdedigen en zelfs doden
Los, laat weer los wat ons verstikt, wat ons bang maakt
De slechte kwade door de evidentie van mijn afkomst, de eeuwigheid is niet genoeg voor ons
We komen uit het niets onder de scherpte van blikken met de geest verblind en met de klauwen gebonden
Rechtop tot de dood, illustere kameraden, weet dat wij hiphop zijn en van rap is de kudde
Die de wereld verslindt en het is de borst die het uitspuugt
Laat nu alles weten wat ik begreep en wist
Dat als het stijgt, het daalt en vice versa met meer kracht werkt

Als er volharding is, zijn er doelen in het hoofd
Dat er op straat meer is dan een dief en dat je drinkt
Dat het erkend wordt, dat het ontkend wordt en dat het wordt doorgegeven aan wie het weet
Relikwie van afwezigheid, stoffen van zuchten
Niemand heeft me aanbevolen, vertrouwend op mijn papieren
Dat sommigen winnen zonder reden en anderen verliezen, dat dit niet steunt omdat er betere bedriegers zijn
Start de motoren, ik ben meer dan overtuigd
Voor deze taak, eer ons nooit overgeven
Geboren en opgegroeid in het nest dat de wijk is
Van het drama een verhaal maken en een legendarisch moment
De kalender brandstof geven, de tijd slijt ons
Een gezicht wordt gepolijst onder een ritme dat verwoest

Dat ik wist dat het niet genoeg is om alles voor niets te geven
Maar voor de zaak alles, illustere kameraad
Ik verloor iets dat ik had, dat ik wilde en ik houd het vast
Ik kom van wat ik heb meegemaakt en nu verlies ik niet wat ik heb
Acties zien we, bedoelingen weten we niet
Weet dat we er altijd waren, dat we er zijn en dat we er zullen zijn
Leven heroverend, exploderend als scherven
Wiser dan de wijzen, gekker dan de gekken
Inheems met sluwheid, pure rap, weet het zodat je het zingt
Zodat de wereld het weet, ik vertegenwoordig mijn erfgoed, de Saenz en de Garcia
Degenen die hebben gezien hoe de zon weer opkomt, degenen die vertrekken, degenen die blijven, de nieuwelingen
Die verschenen en hoewel stormen vielen, bleven de sterken staan
Bestuurder van zijn chakra onder een tartaars gevoel, ontvanger van zijn genie
Manifest van zijn kruik, pijn van mijn nostalgie, oprechte liefde en bandiet
Het is niet voor mij, maar het bestaat, want mijn liefde is een schandaal
Hoe kan ik je niet willen?
Hoe kan ik je niet vergeten?
Hoe kan ik je niet missen?
Hoe kan ik je niet begrijpen?
En begrijpen dat de wereld ons niet samen wil, maar ik wil je willen
Hoe kan ik niet haten deze wrokvolle planeet?
Als ik in het midden van de ruil voor verandering verlangend ben
Hoe kan ik ontevreden zijn met iets dat verwondert?
Weet dat ik iets wist dat zichtbaar is en niet genoemd wordt
Respect voor wie de andere geest en gevoelens respecteert
Degenen die niet alleen overbodig zijn, want voor mij zijn ze dood
Weet dat ik de stap in dit leven als een doek trek
En dat ik respecteer wat je zegt, maar meer wat ik denk
Verbrandend het universum, de tijd slijt ons
Een gezicht wordt gepolijst onder een ritme dat verwoest

Dat ik wist dat het niet genoeg is om alles voor niets te geven
Maar voor de zaak alles, illustere kameraad
Ik verloor iets dat ik had, dat ik wilde en ik houd het vast
Ik kom van wat ik heb meegemaakt en nu verlies ik niet wat ik heb
Acties zien we, bedoelingen weten we niet
Weet dat we er altijd waren, dat we er zijn en dat we er zullen zijn.

Escrita por: Luis Carlos Saenz Garcia, Edisson Javier Aya Celis