Æra
Æru mína á silfurfati færði ég þér
en þér fannst það ekki nóg
Ryðgaður öngullinn dorgar þó enn
Því skarstu ekki á fyrr?
Hjálpaðu, hjálpaðu mér
ég las í augum þér
Ótal sinnum hlógum undir berum himni
Einskis annars ég óskaði
Blinandi fegurðin yfir allt skein
sjálfum mér ég bölva nú
Hjálpaðu, hjálpaðu mér
ég las í augum þér
Yfir hafið vindar feyktu þér enn á ný
því varstu ekki kyrr?
Skildir mig eftir vegandi salt
En aldrei ég aftur sný
Æra
Mi honor te llevé en bandeja de plata
pero a ti no te pareció suficiente
El anzuelo desgarrado aún golpea
¿Por qué no mordiste antes?
Ayúdame, ayúdame
leí en tus ojos
Innumerables veces reímos bajo el cielo desnudo
Nada más pedí
El resplandor cegador brillaba sobre todo
ahora me maldigo a mí mismo
Ayúdame, ayúdame
leí en tus ojos
Sobre el mar los vientos te azotaron de nuevo
¿Por qué no estabas tranquila?
Me dejaste atrás con sal en las heridas
Pero nunca más volveré