Fjara
Þetta er það lengsta sem ég fer
Aldrei aftur samur maður er
Ljöta leiðin heillar nú á ný
Daginn sem ég lífið aftur flý
Ef ég vinn í þetta eina sinn
Er það samt dauði minn
Trú min er að allt fari ej vel
Þessu er lokið hja mér
Dag sem nótt hjartað var órótt
Þrotið þol lamað bros
Áfram ríð, hjartað pumpar tárum
Dag sem nótt ég geng nú einn
Grafin bein grotna í jörðunni
Eins og leyndarmálin þín
Sem þú hélst forðum burt frá mér
En blóðið þyngr´en þögnin er
Svikin orð, grót í kjafti þér
Rista dýpra en nokkur sár
Brotin bönd aldrei verða söm
Lygar eins og nöðrubit
Shore
This is the longest I go
Never again will a man be the same
The ugly path now enchants anew
The day I flee life again
If I succeed this one time
It is still my death
My belief is that all will not go well
This is the end for me
Day when night the heart was restless
Broken patience, paralyzed smile
Onward ride, the heart pumps tears
Day when night I walk alone
Buried bones rot in the earth
Like your secrets
That you kept away from me
But the blood is heavier than silence
Betrayed words, gravel in your mouth
Carved deeper than any wound
Broken bonds will never be whole
Lies like venom
Escrita por: Aðalbjörn Tryggvason / Sæþór Maríus Sæþórsson / Svavar Austmann / Guðmundur Óli Pálmason