Náttmál
Æ hvað það svíður, ó þetta er svo sárt
ónytjunginn ól ég í mér, frá blautu barnsbeini
Æ hvað það svíður, ó þetta er svo sárt
tel það ei mín tignarspor, ég eitrið saup svo ört
Æ hvað það svíður, ó þetta er svo sárt
austanþokan mjakast nú fjær, eins og jötnar á himninum
Æ hvað það svíður, ó þetta er svo sárt
þreyttur hleyp að heiman á ný, rétt eins og sólin sest æi sæ
Senn koma siðirnir nýju, leiðin ljóta að baki er
Skömmin hún gaf mér frelsi, kalda fjötra ei lengur ber
Hann faðir minn ól mig upp, á annan veg en fór
Ég óttasleginn andann dreg, en brosi með sjálfum mér
Æ hvað það svíður, ó þetta er svo sárt
vinátta er vegin til fjár, ég aldrei sá þennan leik
Æ hvað það svíður, ó þetta er svo sárt
lítill drengur flýr nú til fjalls þar sem óttans klukka ei slær
Noche
Ay, cómo duele, oh, esto es tan doloroso
Embriagado, me ahogo en mí mismo, desde el hueso húmedo de un niño
Ay, cómo duele, oh, esto es tan doloroso
No reconozco mi rastro de dignidad, bebo el veneno tan rápido
Ay, cómo duele, oh, esto es tan doloroso
La niebla del este se aleja ahora, como gigantes en el cielo
Ay, cómo duele, oh, esto es tan doloroso
Cansado, corro lejos de casa de nuevo, como el sol se pone en el mar
Al mismo tiempo llegan las nuevas costumbres, el feo camino detrás es
La vergüenza me dio libertad, ya no llevo cadenas frías
Mi padre me crió, de manera diferente a la que se fue
Respiro con miedo, pero sonrío conmigo mismo
Ay, cómo duele, oh, esto es tan doloroso
La amistad es el camino hacia el dinero, nunca vi este juego
Ay, cómo duele, oh, esto es tan doloroso
Un niño pequeño huye hacia la montaña donde el reloj del miedo no suena