Tövbekar
Sevmiþtik hani
Her yolun sonu bize baðlanýrdý
En büyük aþký bulmuþtuk hani
Hiç bozulmazdý
Sevdiðim kadar aðladým inan
Gördüm aþklar yalan
Gönlümde saray kurmuþtum sana
Yýktýn hiç acýmadan
Bir söze, bir bakýþa
Bir öpüþe kandým
Kul oldum, köle oldum
Sana baðlandým
Ne gün yüzü gördüm
Ne bir huzur buldum
Ýþte sonunda aþka
Tövbekâr oldum
Umutlarým, düþlerim
Hepsi yetim kaldý
Artýk aþka yeminliyim
Yandý içim yandý
Arrepentido
Habíamos amado, ¿sabes?
El final de cada camino nos unía
Habíamos encontrado el amor más grande, ¿sabes?
Que nunca se desvanecía
Lloré tanto como te amaba, créeme
Vi que los amores son mentira
En mi corazón te construí un palacio
Y lo derribaste sin compasión
En una palabra, una mirada
En un beso creí
Me convertí en esclavo, me convertí en esclavo
Me uní a ti
No vi la luz del día
No encontré paz alguna
Así que al final, por amor
Me arrepentí
Mis esperanzas, mis sueños
Todos quedaron huérfanos
Ahora estoy juramentado al amor
Mi interior arde, arde