El Far Del Sud
La va trobar, a una sala mig buida
Buscant un somni, fugint del dolor
Entrant pels ulls, va sentir mil espurnes
Aquella història va canviar-li el món
Va perdre-ho tot, la partida i la vida
Cada ciutat li esmicolava el cor
Només el far del sud, ell es mira
Segueix la flama fins que res no es mou
I empeny el sol, tan bruna, tan forta i prohibida
I es descorda la brusa, el seu cos un somriure viu
Et donaria amor si poguessis tornar-me'n
Et donaria amor si ens poguéssim mirar
Et donaria el món si poguessis parlar-me
Ho donaria tot si et pogués estimar
Tantes nits va pagar per tenir-la
Tantes excuses per anar tot sol
Però cada cop amb un plor la perdia
La llum s'apaga quan la sort es pon
I el seu record s'estimba en ciutats adormides
I somia fins a l'alba el seu far sense vida, trist
Et donaria amor si poguessis tornar-me'n
Et donaria amor si ens poguéssim mirar
Et donaria el món si poguessis parlar-me
Ho donaria tot si et pogués estimar
Tremolant, a poc a poc surt del cine
Sessió de nit, avui ja és l'últim dia
S'endú el cartell, arriba a casa i l'espia
L'habitació es transforma en un món nou
I li escriu cent mil cartes, la busca i viatja
I el seu centre s'escapa, perd l'ordre i la casa
I apaga el sol, tan bruna, tan feble i prohibida
I s'enfonsa en les ombres, el seu cos un somriure viu
Et donaria amor si poguessis tornar-me'n
Et donaria amor si pogués ser veritat
Et donaria el món si poguessis parlar-me
Ho donaria tot si et pogués estimar
Et donaria amor
Et donaria el món si poguessis mirar
Et donaria amor si volguessis quedar-te
Ho donaria tot si et pogués estimar
Et donaria amor
Ho donaria tot si pogués quedar-te
Et donaria amor
Ho donaria tot si et pogués estimar
De Vuurtoren van het Zuiden
Ze vond het, in een halflege zaal
Zoekend naar een droom, vluchtend voor de pijn
Binnen in haar ogen, voelde ze duizend vonken
Dat verhaal veranderde haar wereld
Ze verloor alles, het spel en het leven
Elke stad vermaakte haar hart
Alleen de vuurtoren van het zuiden, kijkt naar hem
Volg de vlam totdat niets meer beweegt
En duwt de zon, zo bruin, zo sterk en verboden
En ze opent haar blouse, haar lichaam een levendige glimlach
Ik zou je liefde geven als je het me terug kon geven
Ik zou je liefde geven als we elkaar konden aankijken
Ik zou je de wereld geven als je met me kon praten
Ik zou alles geven als ik je kon liefhebben
Zoveel nachten betaalde ze om haar te hebben
Zoveel excuses om alleen te gaan
Maar elke keer verloor ze het met een traan
Het licht dooft als het geluk ondergaat
En haar herinnering vervaagt in slapende steden
En droomt tot de dageraad van haar levenloze, treurige vuurtoren
Ik zou je liefde geven als je het me terug kon geven
Ik zou je liefde geven als we elkaar konden aankijken
Ik zou je de wereld geven als je met me kon praten
Ik zou alles geven als ik je kon liefhebben
Trillend, langzaam komt ze uit de bioscoop
Nachtvoorstelling, vandaag is de laatste dag
Ze neemt de poster mee, komt thuis en spiekt
De kamer verandert in een nieuwe wereld
En ze schrijft honderdduizend brieven, zoekt en reist
En haar centrum ontsnapt, verliest de orde en het huis
En dooft de zon, zo bruin, zo zwak en verboden
En zinkt in de schaduwen, haar lichaam een levendige glimlach
Ik zou je liefde geven als je het me terug kon geven
Ik zou je liefde geven als het waar kon zijn
Ik zou je de wereld geven als je met me kon praten
Ik zou alles geven als ik je kon liefhebben
Ik zou je liefde geven
Ik zou je de wereld geven als je kon kijken
Ik zou je liefde geven als je wilde blijven
Ik zou alles geven als ik je kon liefhebben
Ik zou je liefde geven
Ik zou alles geven als je kon blijven
Ik zou je liefde geven
Ik zou alles geven als ik je kon liefhebben
Escrita por: Gerard Quintana, Josep Thio, Sopa de Cabra