Toque de Recolher (part. Júlia Avelin)
A gente já tá um tempo junto
Fico no escuro
Tudo meio turvo, tudo meio mudo
Só você dizer: Acende a luz do quarto
E nesse quadrado eu corro pra você
E cê vem correndo rápido
Mas também lento
É que nesse teu sossego não tem espaço pro meu medo de me aproximar
Talvez apaixonar e me perder
É que depois do toque de recolher
Não sobra mais ninguém
Fica só eu e você
E cê me diz: Me toque
Sei que do seu corpo minha mão não foge
É, te conhecer é coisa de sorte
É que depois do toque de recolher
Não sobra mais ninguém
Fica só eu e você
E cê me diz: Me toque
Sei que do seu corpo minha mão não foge
É, te conhecer é coisa de sorte
O ponteiro roda
A gente conversa sem rumo
Não tô contando as horas
Nem falando nesse assunto quando todo mundo vai embora e só sobra nós dois
Depois da troca de olhares nada mais importa
A gente entra no quarto
E eu digo: Fecha a porta
Peço: Chega perto, e cê pede: Não me solta mais
É que depois do toque de recolher
Não sobra mais ninguém
Fica só eu e você
E cê me diz: Me toque
Sei que do seu corpo minha mão não foge
É, te conhecer é coisa de sorte
É que depois do toque de recolher
Não sobra mais ninguém
Fica só eu e você
E cê me diz: Me toque
Sei que do seu corpo minha mão não foge
É, te conhecer é coisa de sorte
É que depois do toque de recolher
Não sobra mais ninguém
Fica só eu e você
E cê me diz: Me toque
Sei que do seu corpo minha mão não foge
É, te conhecer é coisa de sorte
Avondklok (met Júlia Avelin)
We zijn al een tijdje samen
Ik zit in het donker
Alles is een beetje vaag, alles is een beetje stil
Alleen jij hoeft maar te zeggen: Zet het licht aan in de kamer
En in dat vierkant ren ik naar jou
En jij komt snel aanrennen
Maar ook langzaam
Het is dat in jouw rust geen ruimte is voor mijn angst om dichterbij te komen
Misschien verliefd worden en me verliezen
Want na het geluid van de avondklok
Is er niemand meer over
Blijft alleen jij en ik
En jij zegt tegen me: Raak me aan
Ik weet dat mijn hand niet van jouw lichaam weggaat
Ja, jou leren kennen is een kwestie van geluk
Want na het geluid van de avondklok
Is er niemand meer over
Blijft alleen jij en ik
En jij zegt tegen me: Raak me aan
Ik weet dat mijn hand niet van jouw lichaam weggaat
Ja, jou leren kennen is een kwestie van geluk
De wijzer draait
We praten zonder doel
Ik tel de uren niet
En ik heb het niet over dit onderwerp als iedereen weggaat en alleen wij overblijven
Na de uitwisseling van blikken doet niets er meer toe
We gaan de kamer binnen
En ik zeg: Doe de deur dicht
Ik vraag: Kom dichterbij, en jij vraagt: Laat me niet meer los
Want na het geluid van de avondklok
Is er niemand meer over
Blijft alleen jij en ik
En jij zegt tegen me: Raak me aan
Ik weet dat mijn hand niet van jouw lichaam weggaat
Ja, jou leren kennen is een kwestie van geluk
Want na het geluid van de avondklok
Is er niemand meer over
Blijft alleen jij en ik
En jij zegt tegen me: Raak me aan
Ik weet dat mijn hand niet van jouw lichaam weggaat
Ja, jou leren kennen is een kwestie van geluk
Want na het geluid van de avondklok
Is er niemand meer over
Blijft alleen jij en ik
En jij zegt tegen me: Raak me aan
Ik weet dat mijn hand niet van jouw lichaam weggaat
Ja, jou leren kennen is een kwestie van geluk