Soror Sui Excidium
"Step into my thought, blades sharp and long !"
While I dared to gaze inside myself
and caught a glimpse of what...
yes, perform your own destruction
and I feel the same delight
share the wish to die.
Spiritualized this "Death is a mental state".
still anguish is his name.
Fill me up with your chill,
alone in my emptiness,
gratefully I'll receive your pain.
Unworthy to some light
I long to embrace you fire.
I'll be the tomb where you spread your seed
and along with your blosson I shall expire...
Leave me alone, can't you leave me alone,
the unclean presence of flesh,
I just cannot bear !
A ballet, well balanced, between pain and foregiveness
it won't collide and if I'm crushed by
I do not care,
I do no longer care...
No-one will ever recognize my fall
and if someone accidentially did,
he wouldn't waste a thought,
No, would not spare a single thought.
I cannot think of a reason why I should remain,
only their "faces" might alter
but my desperation will stay the same...
(it even increases with time...)
The barriers of the gate have simply
desoved within my tears,
the Lord of the Dark Side though shapeless,
he waits for my...
"Behold, my beloved, I'll always belong to thee".
I died for you, for you I'll die,
together in a realm of the infinite night,
I died for you, and for you I will die,
blessed be those that dwell in your light...
Hand in hand in hand in hand,
lifeless I can finally understand
Embraced to intimately,
beloved Sister of Selfdestruction.
YOU ARE INSIDE OF ME...
Zuster van Eigen Vernietiging
"Stap in mijn gedachten, messen scherp en lang!
Terwijl ik durfde te kijken in mezelf
en een glimp opving van wat...
ja, breng je eigen ondergang tot stand
en ik voel dezelfde vreugde
deel de wens om te sterven.
Geestelijk is dit 'De dood is een mentale staat'.
toch is zijn naam pijn.
Vul me met je kilte,
alleen in mijn leegte,
met dankbaarheid ontvang ik je pijn.
Onwaardig voor enig licht
verlang ik je vuur te omarmen.
Ik zal het graf zijn waar je je zaad verspreidt
en samen met je bloesem zal ik vergaan...
Laat me met rust, kun je me niet met rust laten,
de onreine aanwezigheid van vlees,
ik kan het gewoon niet verdragen!
Een ballet, goed in balans, tussen pijn en vergeving
het zal niet botsen en als ik verpletterd word door
maakt het me niet uit,
het kan me niets schelen...
Niemand zal ooit mijn val herkennen
en als iemand per ongeluk dat deed,
zou hij er geen seconde over nadenken,
Nee, zou geen enkele gedachte sparen.
Ik kan geen reden bedenken waarom ik zou blijven,
alleen hun 'gezichten' kunnen veranderen
maar mijn wanhoop blijft hetzelfde...
(het neemt zelfs toe met de tijd...)
De barrières van de poort zijn simpelweg
verloren gegaan in mijn tranen,
de Heer van de Donkere Kant, hoewel vormloos,
wacht op mijn...
"Zie, mijn geliefde, ik zal altijd bij jou horen".
Ik stierf voor jou, voor jou zal ik sterven,
samen in een rijk van de oneindige nacht,
ik stierf voor jou, en voor jou zal ik sterven,
gezegend zij degenen die in jouw licht verblijven...
Hand in hand in hand in hand,
doodloos kan ik eindelijk begrijpen
Intiem omarmd,
geliefde Zuster van Eigen Vernietiging.
JE BENT IN MIJ...