Not Dead But Dying
Take my hand in the old 'theatre of seven hells'
A ferry that bowed its wings
We call her: 'moon by day'
Life - a book of painful tongue that hurts our ears
Flowers of the end, their seed shall grow
Your breath shall be my coat
The underworld is, oh, so cold
The dead don't feel chill
But please, hold me warm
The aweful night has gone; what lay before..
We can't remember
Even morpheus has drowned in the lament
Of his own weeping shadow..
Niet Dood Maar Stervend
Neem mijn hand in het oude 'theater van zeven hellevuren'
Een veerboot die zijn vleugels boog
We noemen haar: 'maan bij dag'
Het leven - een boek van pijnlijke tong dat onze oren kwetst
Bloemen van het einde, hun zaad zal groeien
Jouw adem zal mijn jas zijn
De onderwereld is, oh, zo koud
De doden voelen geen kou
Maar alsjeblieft, houd me warm
De verschrikkelijke nacht is voorbij; wat voor ons ligt..
We kunnen het ons niet herinneren
Zelfs morfeus is verdronken in het geklaag
Van zijn eigen huilende schaduw..
Escrita por: Anna-Varney Cantodea