Skyreach
Kokoro ni kakushiteta omoi shizuka ni kotoba de kizande
Fumidasu tesaguri na asu e tsuyoku mayoinai hitomi de
Donna mirai demo uketomeru watashi de itakute
Ima wa mou furimukanai
Hashiru shoudou ni makasete hirogaru sekai e
Kawaru unmei ni kotae ga aru to shinjite
Ano hi senmei ni egaita kawaranai yume wa
Fureta genkai mo kanarazu koeteiku kara
Yuruginai koe ni shite todokeru kitto
Itsuka tadoritsuku sono toki made
Afureru ikutsumo no kotae kienai negai o tashikamete
Umidasu uso no nai uta o tsuyoku ashiato o kizande
Kizukanai furi de sugoshiteta watashi o wasurete
Tada kagayakeru basho e
Yureru kanjou to namida no hazama o tsunaide
Haruka chousen ni egaita keshiki no saki e
Daita gensou to itami wa senakaawase demo
Tsukamu shunkan o kanarazu kanaetai kara
Kurikaesu you ni shite chikazuku motto
Tooku kasumu sora te o nobashite
Sasayaku you na ame ni mune no oto ga michiteku yasashiku tsutsumu
Kizutsuku hodo ni akogareteta ano koro no yakusoku wa tsuzuiteiku
Hashiru shoudou ni makasete hirogaru sekai e
Kawaru unmei ni kotae ga aru to shinjite
Ano hi senmei ni egaita kawaranai yume wa
Fureta genkai mo kanarazu koeteiku kara
Yuruginai koe ni shite todokeru kitto
Itsuka tadoritsuku sono toki made
Hemelbereik
Verborgene gevoelens in mijn hart, stil gegrift in woorden
Stap voor stap, met twijfelende voeten, naar de sterke morgen, met vastberaden ogen
Welke toekomst ook komt, ik kan het aan, het doet pijn
Ik kijk nu niet meer om
Laat me de drang volgen, naar de uitgestrekte wereld
Ik geloof dat er een antwoord is op ons veranderende lot
Die dag, met volle overgave, tekende ik een onveranderlijke droom
Ik zal zeker de grenzen die ik aanraak overstijgen
Met een onverzettelijke stem, zal ik het bezorgen, zeker
Totdat ik die tijd bereik, dat ik het kan
Overvloedige antwoorden, ik bevestig de onvervagende wens
Ik laat een waarachtig lied ontstaan, met sterke voetafdrukken
Vergeet de tijd dat ik deed alsof, dat ik niet opmerkte
Gewoon naar de plek waar ik kan stralen
Verbind de schommelende emoties met de tranen
Naar de verre uitdagingen, naar de beelden die ik heb getekend
De illusie en de pijn zijn als een last op mijn schouders
Ik wil zeker het moment grijpen
Ik kom dichterbij, alsof ik het herhaal
Verre, vervagende lucht, reik met mijn hand
De zachte regen fluistert, het geluid van mijn hart vult me, omarmt me
De belofte van die tijd, zo verlangend dat het pijn doet, blijft voortduren
Laat me de drang volgen, naar de uitgestrekte wereld
Ik geloof dat er een antwoord is op ons veranderende lot
Die dag, met volle overgave, tekende ik een onveranderlijke droom
Ik zal zeker de grenzen die ik aanraak overstijgen
Met een onverzettelijke stem, zal ik het bezorgen, zeker
Totdat ik die tijd bereik, dat ik het kan