Atalaia
Goiza baten esnatu nintzen
Atalaiaren gainean
Itsasoruntz begiratu nun
Hantxe zegoen balea
Ohiu garraxix hasi nintzen
Sorbaldan hartuz trainera
Balearuntz bota genuen
Olatu ginen gainean
Atalaiaren gainean
Arpegia euriz bustia
Goiz ilun hartan irten ginen herri hartan ziren
Gizonarik indartsuena eta mutilik gazteenak
Amorru biziz bota genun
Sokaz loturik arpoia
Guk gidarik ezgenun izan
Haren bizitza akatzean
Kaian algaraka hasi ginan
Geure saria ikustean
Bale kume bat agertu zan
Ta erre zizkigun bihotzak
Atalaiaren gainean
Arpegia euriz bustia
Goiz hartan irten ginen herri hartan ziren
Gizonik indartsu eta mutil gazterik trebeenak
Atalaiaren gainean
Arpegia euriz bustia
Atalaia
Je me suis réveillé un matin
Sur l'Atalaia
J'ai regardé vers la mer
Là-bas, il y avait une baleine
J'ai commencé à crier
En prenant le train sur mon épaule
On a lancé vers la baleine
On était sur les vagues
Sur l'Atalaia
L'archet trempé par la pluie
Ce matin sombre, on est partis de ce village
Le plus fort des hommes et le plus jeune des gars
On a lancé avec rage
L'harpon attaché par une corde
On n'avait pas de guide
En gâchant sa vie
On a commencé à crier sur le quai
En voyant notre récompense
Un baleineau est apparu
Et il a brûlé nos cœurs
Sur l'Atalaia
L'archet trempé par la pluie
Ce matin-là, on est partis de ce village
Le plus fort des hommes et le plus habile des jeunes
Sur l'Atalaia
L'archet trempé par la pluie