Osobni Pakao
Osobni Pakao
U mraku bez zore pogled te zove
- sjena bez lica šutljiva.
U magli što gori stih kao krik se ori
- duboko skrivena istina.
Nije bila laž da pakao i raj stvarno postoje.
sada to znam, ali kasno je.
Kad demoni krenu iz jave te prenu
I ne znaš da dolaze po tebe.
Jer takvi su ljudi - svak sebi sudi
I pozove neki svoj pakao.
S time se živi dok se ne raspadneš vrteci se u krug,
u svome paklu vrag te je stigao.
S time se živi dok se ne raspadneš vrteci se u krug,
u svome paklu vrag te je stigao.
Infierno Personal
Infierno Personal
En la oscuridad sin amanecer, la mirada te llama
- sombra sin rostro silenciosa.
En la niebla que arde, el verso resuena como un grito
- verdad profundamente oculta.
No fue mentira que el infierno y el paraíso realmente existen.
Ahora lo sé, pero es demasiado tarde.
Cuando los demonios salen de la realidad y te despiertan
Y no sabes que vienen por ti.
Porque así son las personas - cada uno se juzga a sí mismo
Y llama a su propio infierno.
Así se vive hasta que te desmoronas girando en círculos,
en tu propio infierno el demonio te ha alcanzado.
Así se vive hasta que te desmoronas girando en círculos,
en tu propio infierno el demonio te ha alcanzado.