Aún no te dije adiós
Ahora que los sentimientos ya no alcanzan
Me arrepiento de no haberlo intentado mejor
Y, aunque diga que lo siento y, en el fondo, es tan cierto
Y por más que lo niegue, sí, me dolió
Salgo solamente cuando llueve
Porque nadie puede ver que
La que llora soy yo
Aunque te fuiste, tu recuerdo sigue estando en mi almohada
Y todavía sos la dueña de un lado de mi alma
Dentro de mi mente, te quedaste congelada
No sé por qué me sorprendo, si sabía de entrada
Que uno de los dos tendría que apagar nuestra llama
Ya entiendo por que siempre soy quien sale lastimada
Cada noche, me despierto de soñar con tu cara
Y todavía tengo nuestras fotos juntos colgadas
Ahora cargo con tu peso, como si fuera mi karma
Cuánto tiempo pasé
Fingiendo que te quiero menos de lo que te quiero
Cuánto tiempo lloré
Diciéndome que este dolor sería pasajero
Ahora te sueño despierto, recordando cada gesto
Cada beso que, en el tiempo, quedó
Busco las señales en el viento
No puedo quedarme quieto mientras te espero a vos
Porque
Aunque te fuiste, tu recuerdo sigue estando en mi almohada
Y todavía sos la dueña de un lado de mi alma
Dentro de mi mente, te quedaste congelada
No sé por qué me sorprendo si sabía de entrada
Que uno de los dos tendría que apagar esta llama
Ya entiendo por qué siempre soy quien sale lastimada
Cada noche, me despierto de soñar con tu cara
Y todavía tengo nuestras fotos juntos colgadas
Ahora, cargo con tu peso como si fuera mi karma
Cuánto tiempo pasé
Fingiendo que te quiero menos de lo que te quiero
Cuánto tiempo lloré
Diciéndome que este dolor sería pasajero
Busco un momento
Antes de que el cielo se nos derrumabara
No queda nada más
Que restos de lo que hubo entre los dos
Ik heb je nog niet vaarwel gezegd
Nu de gevoelens niet meer reiken
Heb ik spijt dat ik het niet beter heb geprobeerd
En, hoewel ik zeg dat het me spijt, is het diep van binnen zo waar
En hoezeer ik het ook ontken, ja, het deed pijn
Ik ga alleen naar buiten als het regent
Omdat niemand kan zien dat
Ik degene ben die huilt
Ook al ben je weg, je herinnering ligt nog op mijn kussen
En je bent nog steeds de eigenaresse van een deel van mijn ziel
In mijn gedachten ben je bevroren
Ik weet niet waarom ik verrast ben, als ik het van tevoren wist
Dat een van ons de vlam zou moeten doven
Ik begrijp nu waarom ik altijd degene ben die gewond raakt
Elke nacht word ik wakker van dromen over jouw gezicht
En ik heb nog steeds onze foto's samen hangen
Nu draag ik jouw gewicht, alsof het mijn karma is
Hoeveel tijd heb ik doorgebracht
Te doen alsof ik minder van je hou dan ik doe
Hoeveel tijd heb ik gehuild
Tegen mezelf zeggend dat deze pijn tijdelijk zou zijn
Nu droom ik wakker, herinnerend elk gebaar
Elke kus die in de tijd is blijven hangen
Ik zoek naar signalen in de wind
Ik kan niet stil blijven staan terwijl ik op jou wacht
Want
Ook al ben je weg, je herinnering ligt nog op mijn kussen
En je bent nog steeds de eigenaresse van een deel van mijn ziel
In mijn gedachten ben je bevroren
Ik weet niet waarom ik verrast ben als ik het van tevoren wist
Dat een van ons de vlam zou moeten doven
Ik begrijp nu waarom ik altijd degene ben die gewond raakt
Elke nacht word ik wakker van dromen over jouw gezicht
En ik heb nog steeds onze foto's samen hangen
Nu draag ik jouw gewicht, alsof het mijn karma is
Hoeveel tijd heb ik doorgebracht
Te doen alsof ik minder van je hou dan ik doe
Hoeveel tijd heb ik gehuild
Tegen mezelf zeggend dat deze pijn tijdelijk zou zijn
Ik zoek een moment
Voordat de hemel op ons instortte
Er is niets meer over
Dan resten van wat er tussen ons was
Escrita por: Federico San Millán, José María Lassaga, Anahi García Cascabelo, Emilio Olivero, Francisco Pagliaro, Fernando Andres Vila, Mora Fiszbajn