残夜幻想 (zanya gensou) (feat. LICCA)
間違えたままだって 歩くのは得意だった
machigaeta mama datte aruku no wa tokui datta
欠けたままだって 誤魔化し笑っていた
kaketa mama datte gomakashi waratte ita
足りなくって 補って 届かなくて
tarinakutte oginatte todokanakute
誰もがきっと 見失って
dare mo ga kitto miushinatte
生きづらさの理由を知る 呼吸はまだ続くか
ikizurasa no riyuu wo shiru kokyuu wa mada tsuzuku ka
一息で貫くためには 少し苦しいだろう
hitoiki de tsuranuku tame ni wa sukoshi kurushii darou
許せ 一歩我らが行くことを
yuruse ippo warera ga iku koto wo
生まれる時を
umareru toki wo
身を焦がし、焼き切れても
mi wo kogashi, yakikirete mo
道だけは続いている
michi dake wa tsuzuite iru
その美しさも憐みも 大河に消える
sono utsukushisa mo awaremi mo tai ga ni kieru
だから 残りかす寄せ集め
dakara nokorikasu yosetazume
まだ進んでいけ 進んでいけ
mada susunde ike susunde ike
夜を超えて
yoru wo koete
真っ暗なままだって足元は見えていた
makkurana mama datte ashimoto wa mieteta
見えていたって転ばないわけじゃなかった
mieteta tte korobanai wake janakatta
泣きじゃくって泣き止んで枯れ果てて
nakijakutte nakiyande karehatete
誰もがきっと見栄を張って
dare mo ga kitto mie wo hatte
強さを勘違いしている
tsuyosa wo kanchigai shite iru
孤独は間違いじゃない
kodoku wa machigai janai
でもひとりきりで歩く道には少し寂しいだろう
demo hitorikiri de aruku michi ni wa sukoshi sabishii darou
許せ
yuruse
一歩添えて進むことを
ippo soete susumu koto wo
置き去りの日々を
okizari no hibi wo
身を捨て投げ出しても
mi wo sutete nagedashite mo
地の底はまだ遠い
chi no soko wa mada tooi
その悲しみも切なさも
sono kanashimi mo setsunasa mo
虚空に溶ける霞
kokuu ni tokeru kasumi
残りでいい全てくれ
nokori de ii subete kure
まだ歩んで行け歩んで行け
mada ayunde ike ayunde ike
夜を越えて
yoru wo koete
満ちて満たされてゆく月も
michite mitasarete yuku tsuki mo
影で隠されてゆく月も
kage de kakusarete yuku tsuki mo
やがてくる夜明けと共に
yagate kuru yoake to tomo ni
消えていずれ見えなくなってゆく運命だろう
kiete izure mienakunatte yuku unmei darou
ならば
naraba
許せ
yuruse
一歩我らが行くことを
ippo warera ga iku koto wo
生まれる時を
umareru toki wo
身を焦がし、焼き切れても
mi wo kogashi, yakikirete mo
道だけは続いている
michi dake wa tsuzuite iru
その美しさも憐れみも 大河に消える
sono utsukushisa mo awaremi mo tai ga ni kieru
だから 残りかす寄せ集め
dakara nokorikasu yosetazume
まだ進んでいけ 進んでいけ
mada susunde ike susunde ike
どんな果てが待っていようとも
donna hate ga matte iyou tomo
歩んでいけ 歩いていけ
ayunde ike aruite ike
世を超えて
yo wo koete
Nachtelijke Illusie (feat. LICCA)
Ik was goed in het lopen, ook al was ik verkeerd
Ik lachte het weg, ook al was ik niet compleet
Het was niet genoeg, ik vulde het aan, maar het bereikte me niet
Iedereen verliest het vast wel eens uit het oog
Ik weet de reden van de moeilijkheid, de ademhaling gaat nog door
Om het in één keer te doorbreken, zal het een beetje pijn doen
Vergeef me, dat we een stap vooruit zetten
De tijd van geboorte
Zelfs als ik verbrand en vergaan
De weg gaat altijd door
Die schoonheid en medelijden verdwijnen in de grote rivier
Dus verzamel de resten
Blijf nog steeds vooruitgaan, vooruitgaan
Over de nacht heen
Zelfs in de duisternis kon ik mijn voeten zien
Ook al zag ik het, viel ik niet
Ik huilde, stopte met huilen en was uitgeput
Iedereen doet vast zijn best om sterk te lijken
Verkeerd begrijpen wat kracht is
Eenzaamheid is geen vergissing
Maar het zal een beetje eenzaam zijn op de weg alleen
Vergeef me
Dat we een stap verder zetten
De dagen die achterblijven
Zelfs als ik mezelf opoffer
De bodem van de aarde is nog ver weg
Die verdriet en pijn
Verdwijnen in de leegte
Geef me alles wat over is
Blijf nog steeds verder gaan, verder gaan
Over de nacht heen
De maan die vol en vervuld is
De maan die verborgen is in de schaduw
Zal uiteindelijk verdwijnen met de dageraad
En zal uiteindelijk onzichtbaar worden, dat is ons lot
Als dat zo is
Vergeef me
Dat we een stap vooruit zetten
De tijd van geboorte
Zelfs als ik verbrand en vergaan
De weg gaat altijd door
Die schoonheid en medelijden verdwijnen in de grote rivier
Dus verzamel de resten
Blijf nog steeds vooruitgaan, vooruitgaan
Wat er ook op ons wacht aan het einde
Blijf doorgaan, blijf lopen
Boven de wereld uit.