Barcelona, 1992
The rain, the sand, we kept our eyes shut so it never ends,
Cause I’m true, near you, we speak a wordless language we understand.
Hey, I should have known, I feel sorry, I guess we're both alone.
Doubts and fears, I’ve never known how to resolve them,
Lights go out when I’m trying.
The rain, the sand, we kept our eyes shut so it never ends,
Cause I’m true, with you, we speak a wordless language we understand.
Barcelona, 1992
De regen, het zand, we hielden onze ogen dicht zodat het nooit eindigt,
Want ik ben echt, bij jou, we spreken een woordeloze taal die we begrijpen.
Hé, ik had het moeten weten, het spijt me, ik denk dat we allebei alleen zijn.
Twijfels en angsten, ik heb nooit geweten hoe ik ze moet oplossen,
Lichten gaan uit als ik het probeer.
De regen, het zand, we hielden onze ogen dicht zodat het nooit eindigt,
Want ik ben echt, met jou, we spreken een woordeloze taal die we begrijpen.