VUELA (part. Mati Gómez)
De nuestra historia solo quedan grises
Se fueron acabando todos los matices
La luz deja ya de existir
Se empaña el vidrio, al verte ir
No digo que se acaba el amor
No sé si de tu parte tú
Solo sé que el cuarto se congeló
Bueno, el mío, no sé el tuyo
Es la realidad (es la realidad)
Me condeno a la soledad (a la soledad)
El miedo a perderte fue el que me hizo perder
Y no creo que exista algo nuevo para hacer
Y dale vuela, que en el viento rastro ya no queda
Te recordaré mientras se pueda
Y yo que fui de ti y usted que fue de mí
Y no hay final feliz en la novela
Y dale vuela, que en el viento rastro ya no queda
Te recordaré mientras se pueda
Y yo que fui de ti y usted que fue de mí
Y no hay final feliz en la novela
Y te lo dije una vez, quiéreme mientras se pueda
Porque nada dura para siempre y vuela
Y tú nunca pusiste de tu parte
Y eso que siempre ibas a amarme
Tanto amor que yo te di
Pero nunca te importó lo que hice por ti
Ahora vienes a decir que fue por mí
Qué descaro que tú vuelvas a mí
Y tanto amor que yo te di
Pero nunca te importó lo que hice por ti
Ahora vienes a decir que fue por mí
Qué descaro que tú vuelvas a mí
Y dale vuela que en el viento rastro ya no queda
Te recordaré mientras se pueda
Y yo que fui de ti y usted que fue de mí
No hay final feliz en la novela
Y dale vuela, que en el viento rastro ya no queda
Te recordaré mientras se pueda
Y yo que fui de ti y usted que fue de mí
No hay final feliz en la novela
Así que llevate el recuerdo, llevate mi historia
Llevate lo que contigo viví, ya que no me llevaste a mí
Eres como el aire, no te veo pero aún te siento
Me hace falta obvio, no te miento, el corazón lo dejaste 1%
Que ni siquiera ya lo siento, pero la sativa y la noche indican
Que tengo que olvidarte, pero mi corazón no palpita
Aunque la vibración es poca y la emoción esa me choca
Lloro mi desgracia, aquí cualquiera se equivoca
Y dale vuela, que en el viento rastro ya no queda
Te recordaré mientras se pueda
Y yo que fui de ti y usted qué fue de mí
No hay final feliz en la novela
Yo soy tu Kapo, baby, Mati Gomez
La industria inc
Señor Kapo, mami
VLUCHT (met Mati Gómez)
Van onze geschiedenis blijven alleen grijzen
Alle tinten zijn langzaam verdwenen
Het licht bestaat niet meer
Het glas beslaat, als ik je zie gaan
Ik zeg niet dat de liefde voorbij is
Ik weet niet of jij dat ook vindt
Ik weet alleen dat de kamer bevroren is
Nou, die van mij, jouw weet ik niet
Het is de realiteit (het is de realiteit)
Ik veroordeel mezelf tot eenzaamheid (tot eenzaamheid)
De angst om je te verliezen maakte dat ik verloor
En ik geloof niet dat er iets nieuws te doen is
En kom op, vlieg, want in de lucht is er geen spoor meer
Ik zal je herinneren zolang het kan
En ik die van jou was en jij die van mij was
En er is geen gelukkig einde in de roman
En kom op, vlieg, want in de lucht is er geen spoor meer
Ik zal je herinneren zolang het kan
En ik die van jou was en jij die van mij was
En er is geen gelukkig einde in de roman
En ik zei het je al eens, hou van me zolang het kan
Want niets duurt voor altijd en vlieg
En jij deed nooit je deel
En dat terwijl je altijd zei dat je van me zou houden
Zoveel liefde die ik je gaf
Maar het deed je nooit wat ik voor je deed
Nu kom je zeggen dat het om mij ging
Wat een brutaliteit dat je terugkomt naar mij
En zoveel liefde die ik je gaf
Maar het deed je nooit wat ik voor je deed
Nu kom je zeggen dat het om mij ging
Wat een brutaliteit dat je terugkomt naar mij
En kom op, vlieg, want in de lucht is er geen spoor meer
Ik zal je herinneren zolang het kan
En ik die van jou was en jij die van mij was
Er is geen gelukkig einde in de roman
En kom op, vlieg, want in de lucht is er geen spoor meer
Ik zal je herinneren zolang het kan
En ik die van jou was en jij die van mij was
Er is geen gelukkig einde in de roman
Dus neem de herinnering mee, neem mijn verhaal mee
Neem mee wat ik met jou heb meegemaakt, aangezien je mij niet meenam
Je bent als de lucht, ik zie je niet maar voel je nog steeds
Ik mis je, dat is duidelijk, ik lieg niet, je liet mijn hart 1%
Dat ik het zelfs niet meer voel, maar de sativa en de nacht geven aan
Dat ik je moet vergeten, maar mijn hart klopt niet
Hoewel de vibratie laag is en die emotie me raakt
Huil ik om mijn ongeluk, hier kan iedereen zich vergissen
En kom op, vlieg, want in de lucht is er geen spoor meer
Ik zal je herinneren zolang het kan
En ik die van jou was en jij die van mij was
Er is geen gelukkig einde in de roman
Ik ben jouw Kapo, schat, Mati Gomez
De industrie inc
Meneer Kapo, mami