Buried in the Silence
I hear the echoes in my mind
Footsteps fading, lost in time
Your voice still lingers in the dark
But every word just feels so sharp
I tried to fix it, but the cracks ran deep
Held my breath while you watched me bleed
I gave you everything, every piece of me
Now I'm nothing but a ghost, lost in misery
I’ve been running, running, but there’s no way out
Screaming in silence, but I can’t break down
You tore me apart, left my soul to drown
And I keep on falling, falling, falling down
Ooh, I keep on falling (falling)
I keep on falling (falling)
The bed is cold but still smells like regret
Every fight, another scar I won’t forget
You swore you’d love me, but love was your game
And I was just another pawn in your parade
I tried to fix it, but you shut me down
Told me I was nothing, like I'm not around
You broke me, made me beg for air
Now I'm drowning and you don’t even care
I’ve been running, running, but there’s no way out
Screaming in silence, but I can’t break down
You tore me apart, left my soul to drown
And I keep on falling, falling, falling down
And if I let go, will you even know?
Would you miss me, would you feel the cold?
Or am I just another name
Buried in the silence of your shame?
I’ve been running, running, but there’s no way out
Screaming in silence, but I can’t break down
You tore me apart, left my soul to drown
And I keep on falling, falling, falling down
I keep on falling
Begraven in de Stilte
Ik hoor de echo's in mijn hoofd
Voetstappen vervagen, verloren in de tijd
Jouw stem blijft hangen in het donker
Maar elk woord voelt zo scherp aan
Ik heb geprobeerd het te fixen, maar de scheuren waren diep
Hield mijn adem in terwijl je me zag bloeden
Ik gaf je alles, elk stukje van mij
Nu ben ik niets meer dan een geest, verloren in ellende
Ik ben aan het rennen, rennen, maar er is geen uitweg
Schreeuwen in stilte, maar ik kan niet instorten
Je hebt me uit elkaar gerukt, mijn ziel laten verdrinken
En ik blijf maar vallen, vallen, vallen naar beneden
Ooh, ik blijf maar vallen (vallen)
Ik blijf maar vallen (vallen)
Het bed is koud maar ruikt nog steeds naar spijt
Elke strijd, weer een litteken dat ik niet vergeet
Je zwoer dat je van me hield, maar liefde was jouw spel
En ik was gewoon een pion in jouw parade
Ik heb geprobeerd het te fixen, maar je sloot me af
Zei dat ik niets was, alsof ik er niet was
Je brak me, liet me smeken om lucht
Nu verdrink ik en jij geeft er geen moer om
Ik ben aan het rennen, rennen, maar er is geen uitweg
Schreeuwen in stilte, maar ik kan niet instorten
Je hebt me uit elkaar gerukt, mijn ziel laten verdrinken
En ik blijf maar vallen, vallen, vallen naar beneden
En als ik loslaat, zou je het dan weten?
Zou je me missen, zou je de kou voelen?
Of ben ik gewoon een naam
Begraven in de stilte van jouw schaamte?
Ik ben aan het rennen, rennen, maar er is geen uitweg
Schreeuwen in stilte, maar ik kan niet instorten
Je hebt me uit elkaar gerukt, mijn ziel laten verdrinken
En ik blijf maar vallen, vallen, vallen naar beneden
Ik blijf maar vallen
Escrita por: Wesley Costa