Nim Wstanie Dzieñ
Ze œwiata czterech stron,
z jarzêbinowych dróg,
gdzie las spalony,
wiatr zmêczony,
noc i front,
gdzie nie zebrany plon,
gdzie poczernia³y g³óg,
wstaje dzieñ.
S³oñce przytuli nas
do swych r¹k.
I spójrz: ziemia a¿ ciê¿ka od krwi,
znowu urodzi nam zbo¿a ³an,
z³oty kurz.
Przyjm¹ kobiety nas
pod swój dach.
I spójrz: bêd¹ œmiaæ siê przez ³zy.
Znowu do tañca ktoœ zagra nam.
Mo¿e ju¿
za dzieñ, za dwa,
za noc, za trzy,
choæ nie dziœ.
Chleby upiek¹ siê w piecach nam.
I spójrz: tam gdzie tylko by³ dym,
kwiatem zabliŸni siê wojny œlad,
barw¹ ró¿.
Dzieci urodz¹ siê nowe nam.
I spójrz: bêd¹ œmiaæ siê, ¿e my
znów wspominamy ten pod³y czas,
porê burz.
Za dzieñ, za dwa,
za noc, za trzy,
choæ nie dziœ,
za noc, za dzieñ,
doczekasz siê,
wstanie œwit.
El Amanecer Llegará
Desde los cuatro rincones del mundo,
de los caminos de serbal,
donde el bosque está quemado,
el viento cansado,
la noche y el frente,
donde la cosecha no se recoge,
donde el espino está ennegrecido,
el día amanece.
El sol nos abraza
en sus manos.
Y mira: la tierra tan pesada de sangre,
nos dará de nuevo campos de trigo,
polvo dorado.
Las mujeres nos recibirán
bajo su techo.
Y mira: reirán a través de las lágrimas.
De nuevo alguien nos invitará a bailar.
Quizás
en un día, en dos,
por la noche, en tres,
aunque no hoy.
Los panes se hornearán en nuestros hornos.
Y mira: donde solo había humo,
la guerra dejará su rastro en forma de flores,
de color rosa.
Nuevos niños nacerán para nosotros.
Y mira: reirán al recordar
ese tiempo malo,
esas tormentas.
En un día, en dos,
por la noche, en tres,
aunque no hoy,
por la noche, por el día,
verás
que amanece.