Desilusión
La tormenta se acerca
Y me adentro en un mar
De fango, otra vez
Poco a poco y apenas sin verla
Su hedor penetra en mi piel
Aquel que yo entregué mi amor
Me recompensa con dolor
Traición, venganza y ambición
Tranquilo, que tu frustración
No se apodera de mi ser
La belleza sin ojos me apesta
Y te atrae, cual rojo a la res
Me retuerzo y expulso esa bilis de fé
Que queda en mi hiel
Quien consiguió arrancar pasión
Hoy me aniquila el corazón
Se embauca en un simple bufón
Me aplasta un sol de decepción
Y me devuelve a perecer
Por favor cállate
No me recuerdes lo que tanto odié
Mírame, no lo ves
Que tu aguijón de fuego abrasa ya mis pies
Es tal el eco del dolor
Es tan vacío su interior
Me arrastra y nubla la razón
Quizá merezcas mi perdón
Y el daño cure alguna vez
Cállate, déjame
Que me retuerza en miedos que pasé
Por favor, mírame
Tumbado aquí a tu lado
Suplicándote, suplicándote
Cure alguna vez
Desillusie
De storm komt eraan
En ik ga een zee in
Van modder, weer eens
Langzaam en nauwelijks te zien
Dringt de geur door mijn huid
Degene aan wie ik mijn liefde gaf
Beloont me met pijn
Verraad, wraak en ambitie
Rustig, dat jouw frustratie
Niet mijn wezen overneemt
De schoonheid zonder ogen stinkt me
En trekt je aan, als rood vlees
Ik kronkel en spuug die gal van geloof
Die in mijn gal blijft hangen
Wie passie kon wegnemen
Vernietigt nu mijn hart
Verleidt me met een simpele clown
Verplettert me met een zon van teleurstelling
En laat me weer sterven
Alsjeblieft, hou je mond
Herinner me niet aan wat ik zo haatte
Kijk naar me, zie je het niet
Dat jouw vuurstekel al mijn voeten verbrandt
De echo van de pijn is zo groot
Het is zo leeg van binnen
Het sleurt me mee en vertroebelt de rede
Misschien verdien je mijn vergeving
En geneest de schade ooit
Hou je mond, laat me
Dat ik me kronkel in de angsten die ik heb doorgemaakt
Alsjeblieft, kijk naar me
Liggend hier naast jou
Smekend, smekend
Genees ooit.