Unfair (Felix)
My life is so unfair
Everyone sees me as if I'm the beast out there
My dreams become nightmares
Please give me a break right now
I wanna just be myself
No one can truly see
The human inside me, eh
Ever since you came into my life
You taught me all about unconditional love
I think about you saving me every night
Felt like an angel sent from above
All I see is your shining beauty
Hope you can see the human in me
Will your truе love be the onе to free me?
My life is so unfair
I'm still left in despair
Just when I thought that God
Had answered my whole prayer
After I let you go
And saw you out the door
I wanted you to know
How much I love you so, oh
Yeah, my life is unfair (ay)
The one and only woman I love
Left me unprepared (unprepared)
I'm staring down at my own petals falling
One by one and piece by piece
I can't feel any peace in my heart but that tear
I can't bare, I can't say I can wait
While I take all this pain from Gaston
Filled with nothin' but hate (ay)
I guess this is where I’m gonna die, in the rain
If I saw you one last time, I could change my fate
I won't lie
I wanna be with you every day and night
I miss the way you shine on me so bright
I'm warmed up by your light
I didn't know where to go
I thought I lost it all
During my fight
Everything was dark
When I lost sight
'Til you came in just callin' out my name in the rain
You saved me from fallin'
But before
My life was so unfair
Until I met you, Belle
When you just rang my heart
You woke me from this spell
As long as I'm with you now
I'm feeling my true self
Tale as old as time
Song as old as rhyme
Onrechtvaardig (Felix)
Mijn leven is zo onrechtvaardig
Iedereen ziet me alsof ik het beest daarbuiten ben
Mijn dromen worden nachtmerries
Geef me alsjeblieft nu even rust
Ik wil gewoon mezelf zijn
Niemand kan echt zien
De mens in mij, eh
Sinds jij in mijn leven kwam
Leerde je me alles over onvoorwaardelijke liefde
Ik denk elke nacht aan hoe je me redde
Voelde als een engel die van boven werd gestuurd
Alles wat ik zie is jouw stralende schoonheid
Hoop dat je de mens in mij kunt zien
Zal jouw ware liefde degene zijn die me bevrijdt?
Mijn leven is zo onrechtvaardig
Ik blijf achter in wanhoop
Net toen ik dacht dat God
Mijn hele gebed had beantwoord
Nadat ik je liet gaan
En je de deur uit zag gaan
Wilde ik dat je wist
Hoeveel ik van je hou, oh
Ja, mijn leven is onrechtvaardig (ay)
De enige vrouw van wie ik hou
Verliet me onvoorbereid (onvoorbereid)
Ik kijk naar mijn eigen bloemblaadjes die vallen
Een voor een en stukje bij beetje
Ik voel geen vrede in mijn hart behalve die traan
Ik kan het niet verdragen, ik kan niet zeggen dat ik kan wachten
Terwijl ik al deze pijn van Gaston draag
Vervuld van niets dan haat (ay)
Ik denk dat dit is waar ik ga sterven, in de regen
Als ik je nog één keer zou zien, zou ik mijn lot kunnen veranderen
Ik zal niet liegen
Ik wil elke dag en nacht bij je zijn
Ik mis de manier waarop je zo fel op me straalt
Ik word verwarmd door jouw licht
Ik wist niet waarheen te gaan
Ik dacht dat ik alles verloren had
Tijdens mijn strijd
Was alles donker
Toen ik het zicht verloor
Totdat jij binnenkwam en mijn naam in de regen riep
Je redde me van vallen
Maar voordat
Mijn leven was zo onrechtvaardig
Totdat ik jou ontmoette, Belle
Toen je mijn hart raakte
Wakend uit deze betovering
Zolang ik nu bij jou ben
Voel ik mijn ware zelf
Verhaal zo oud als de tijd
Lied zo oud als de rijm